مانند عراق و افغانستان، وفاداران به رژیم گذشته در سوریه میتوانند به شورشیانی تبدیل شوند که برای به دست آوردن مجدد قدرت میجنگند. ضرب المثلی وجود دارد که میگوید بدون آتش دود وجود ندارد.
پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، مانند عراق و افغانستان، وفاداران به رژیم گذشته در سوریه میتوانند به شورشیانی تبدیل شوند که برای به دست آوردن مجدد قدرت میجنگند.
ضرب المثلی وجود دارد که میگوید بدون آتش دود وجود ندارد. از این منظر است که می توان سیل گزارش ها در تلویزیون های ماهواره ای و رسانه های اجتماعی را مشاهده کرد که در مورد جلسات شمال شرقی عراق با حضور ماهر الاسد، فرمانده تیپ چهارم ارتش سوریه و ژنرال علی مملوک، رئیس سابق اطلاعات و امنیت ملی که به عنوان "جعبه سیاه" رژیم اسد توصیف شده است ، قلمفرسائی کرده اند. گفته می شود که این دو با افسران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و حزب الله لبنان در جبل قندیل در نزدیکی مرز ایران گفتگو کرده اند تا نقشه هایی را برای مقابله با رژیم جدید دمشق طراحی کنند. صحت یا عدم صحت این خبر موضوع ما نیست. وزارت کشور عراق با صدور بیانیه ای عدم حضور اسد یا مملوک در خاک عراق را تکذیب کرد. اما این بدان معنا نیست که آنها اصلاً وارد کشور نشده اند، زیرا بسیاری از مناطق شمال تحت کنترل دولت مرکزی نیستند. نکته این است که چنین حرکت هایی نشان می دهد که رژیم سرنگون شده سوریه شکست را نپذیرفته است و برای انتقام گیری دقیق و بازپس گیری قدرت در حال برنامه ریزی بازگشت به میدان جنگ است.
با توجه به موقعیت این کشور به عنوان پل زمینی بین ایران و سوریه و حضور نیروهای حشدالشعبی تحت حمایت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، که جزء اصلی محور مقاومت است، مسلماً عراق را به سکوی پرتاب برای چنین پیشنهادی تبدیل خواهد کرد. مقاومت این همان چیزی است که آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا را وادار کرد تا درست پس از سقوط دمشق به دست هیئت تحریر الشام (HTS) و فرار بشار اسد به مسکو، از بغداد بازدید کند. بلینکن با نخست وزیر محمد شیاع السودانی ملاقات کرد و از او و دولتش خواست تا حشد الشعبی را به طور کامل خلع سلاح و از تحولات سوریه دوری نماید، در غیر این صورت باید عواقب عدم پایبندی را متحمل شود.
قابل ذکر است که وقتی بشار اسد بیانیه خود را در شبکه های اجتماعی (که کمتر از ده ساعت بعد ناپدید شد) مبنی بر توجیه پرواز خود از دمشق به مسکو منتشر کرد، به عنوان رئیس جمهور سوریه آن را امضا کرد و اعلام نکرد که قدرت را واگذار می کند. این بدان معناست که نپذیرفتن تغییر کنونی در سوریه و اقدام برای مقاومت و معکوس کردن آن در روزها یا ماه های آینده قابل انکار نیست.
در اینصورت رژیم سابق میرود که صفوف خود را مجددا جمع کند و جنگ چریکی را با تشکیلات نظامی تازه بازسازی شده به راه اندازد - اقدام برای بیثبات کردن این رژیم میتواند با گشودن یک جبهه جدید علیه اسرائیل، که به عنوان مقاومت ملی مشروعیت مییابد، در واکنش به اشغال منطقه حائل بلندیهای جولان و اراضی اضافی در جنوب سوریه و تخریب زیرساختهای نظامی و زرادخانههای نظامی سوریه توسط رژیم صیهونیستی همراه شود..
سوریه همچنان مملو از انبوهه ای از تسلیحات می باشد و بسیاری از حامیان رژیم سابق، از ارتش یا نیروهای امنیتی، هستند که بسیار آموزش دیده اند و مهارت های نظامی دارند و نمی توانند با رژیم جدید همزیستی کنند، چه به دلایل ایدئولوژیک، فرقه ای و یا هر چیز دیگر. اثر شوک فروپاشی ناگهانی ارتش خسته و تسخیر آسان دمشق و دیگر شهرهای بزرگ بدون مقاومت از هم اکنون و بتدریج شروع به کم رنگ تر شدن کرده است.
لازم به یادآوری است که عراق پس از تهاجم و اشغال 32 کشور به رهبری آمریکا و استقرار 160000 نیروی آمریکایی در خاک این کشور، شکست خود را نپذیرفت. مقاومت در کمتر از دو ماه آغاز شد و با تخلیه نیروهای شکست خورده ایالات متحده از کشور در سال 1380 ( 2001 ) به اوج خود رسید.
در افغانستان، سرنگونی دولت جنبش طالبان پس از تهاجم ایالات متحده در مهر 1380 (اکتبر 2001 ) منجر به تسلیم شدن آن نشد. فوراً مقاومت را آغاز کرد و 20 سال بعد پس از اینکه نیروهای آمریکایی را به پرواز شرم آور رساند، توانست دوباره قدرت را به دست گیرد، همانطور که فرار بزرگ از فرودگاه کابل گواه آن است.
پس آیا تاریخ خود را در سوریه تکرار خواهد کرد؟ پیش بینی غیرممکن است. اما کسانی از ما که سوریه و منطقه را می شناسیم نیز میدانیم که نمی توان امکان تکرار تاریخ را انکار کرد.
نوشته عبدالباری عطوان
1 دی 1403
21 دسامبر 2024
برگردان، کوتاه سازی و تنظیم سیدعلی اصغر شهدی
اشتراک گذاری: لینک کوتاه: https://www.nikru.ir/p/102277