آیا انتخابات، آمریکا را خواهد ساخت یا درهم خواهد شکست؟

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، رقابت‌های ریاست جمهوری 2024 در خود توان بالقوه آخرالزمانی برای ایالات متحده دارد، انتخاباتی که می‌تواند تهدیدی برای تجزیه کشور به شمار رود.

در شب انتخابات ایالات متحده، تنش در سراسر کشور افزایش یافته است و این نگرانی را تقویت می‌کند که جمهوری آمریکا در حال از دست دادن تعادل خود می‌باشد.

برای برخی، این انتخابات خطر یک در هم شکستگی نهایی را به همراه دارد، جایی که ایالت‌های خسته از تسلط فدرال ممکن است استقلال خود را اعلام کنند و قدرت واشنگتن را به چالش بکشند. حامیان آمریکای غیرمتمرکزتر استدلال می‌کنند که بازگشت به حکومت های محلی می‌تواند جمهوریت را تقویت کند، در حالی که منتقدان هشدار می‌دهند که این امر ممکن است نشانه آغاز انحلال علائقی باشد که زمانی ایالت‌ها را با پیوندهای خانوادگی و اهداف مشترک بهم مرتبط می‌ ساخت. با تماشای جهان، نتیجه انتخابات ممکن است تعیین کند که آیا آمریکا به عنوان یک قدرت متحد دوام می آورد یا به موزاییکی از سرزمین های رقیب تجزیه می شود که هر کدام بیطرفی و حقانیت خود را اعلام می کنند.

بسیاری از تحلیلگران دوره ای از تحولات را پیش بینی می کنند - دوره ای که ممکن است کشور را بیش از هر زمان دیگری به فروپاشی نزدیک کند. برخی دیگر بر این باورند که ایالت‌های قدرتمندی مانند تگزاس ممکن است در نهایت زنجیره‌های فدرال را کنار بگذارند و مسیرهایی را به عنوان سرزمین‌های مستقل دور افتاده از پایتخت در پیش گیرند.

برخی صداها خواهان خردمندی مدیریت تفکیک شده هستند و نشان می‌دهند که شاید قدرت نه در یک قلمرو وسیع و منحصر به فرد، بلکه در مناطق فدرال نهفته است که تنها با یک پیمان سست متحد شده‌اند. برای اینها، عظمت کشور می تواند در ساختاری غیر یکپارچه رشد کند، ساختاری که به هر منطقه اجازه می دهد تا از قدرت خود استفاده کند و از سنت های متمایز خود دفاع کند. اما دیگران این انتخابات را آغازی برای پایان، درهم شکستن جمهوری که زمانی قدرتمند بود، فرود آمدن به ایالت‌های متلاشی شده می‌دانند.

در آن سوی اقیانوس ها، دشمنان ایالات متحده با درخششی در چشمانشان، بوی ضعف را حس می کنند. جهان که زمانی تابع دستورات آمریکا بود، هم اکنون می تواند شاهد ظهور قلمروهای جدید باشد. با تجزیه آمریکا، تمدن‌های وسیعی که از قید و بند نفوذ غرب رها می شوند، می‌توانند جسورانه رشد کنند و دنیایی با طراحی خاص خود را بسازند.

برای آمریکا، پیش بینی های تاریک فراوان است. برخی هشدار می‌دهند که اختلافات کنترل نشده می‌تواند اتحادیه را از هم بپاشد و ایالت‌ها را به‌عنوان دشمنانی که سوگند خورده‌اند یکدیگر را فتح کنند، مانند پادشاهی‌های قدیم در مزارع آغشته به خون درگیر شوند. نبردهای سیاسی که زمانی محدود به سخنرانی و مراجعه به آراء عمومی می شد، ممکن است به زودی به شکل فولاد و آتش درآید که به دنبال تسلط یا دفاع از شیوه زندگی خود هستند. در چنین منظره‌ای، پرچم‌های دولت‌های آزاد می‌توانند برافراشته شوند و هر کدام از حکومت های«خداداده» خود حمایت کنند.

کسانی می گویند جوامعی که ارزش های لیبرالی را به افراط کشیده شده اند، نیروی جمهوری را تضعیف کرده اند و هسته اصلی خود را با توهم فردگرایی بر عزت جمعی به تحلیل برده اند، مانند گرگ های تنهائی هستند که در برابر چنگال حیوانات وحشی تر آسیب پذیرتر می شوند.

برای برخی، تنها راه نجات در گفتگو نهفته است، شکل نادری از صلح که نه با زور، بلکه با احترام متقابل بین ایالت ها ایجاد می شود. اگر جمهوریت بتواند این مسیر را مهار کند و همه صداها را با توافق صادقانه به میز مذاکره بیاورد، ممکن است همچنان زنده بماند. بدون آن، یک جمهوری خسته و درون تهی می تواند طعمه قدرت های دیگر شود، زیرا شهروندان از رهبران خسته می شوند و در حسرت قهرمانان گذشته نام آن را زمزمه می کنند که زمانی افتخار را بالاتر از جاه طلبی های کنونی می دانستند. این دسته از تحلیل گران جهانی را پیش بینی می کنند که در آن دموکراسی خود به خاطره ای زودگذر تبدیل شده است که مانند ستاره ای در حال مرگ که زمانی در آسمان می درخشید و اکنون از چشم ها دور می شود، فرو می افتد.

در دل این طوفان، برخی ادعا می کنند که اگر این پیوندها بازسازی نشود، هر جناح دیگری را دشمنی برای درهم شکستن می بیند. آنها داستان های پادشاهان و امپراطوران باستانی را به یاد می آورند، جنگجویانی که قلمروشان نه به زور شمشیرهای بیگانه بلکه به زهر خیانت  داخلی تلخ شد. این چشم انداز هشدار می دهد که وقتی جناح ها در برابر یکدیگر تقویت می شوند، روح جمهوریت ممکن است مدت ها قبل از ضربه نهایی بمیرد و تنها پوسته خالی یک سرزمین بزرگ بر جای بماند.

در حال حاضر کل جمهوریت بطور قطع بر لبه یک آتشفشان فعال قرار گرفته است. انتخابات 2024 به عنوان یک تیغه سرنوشت ساز ظاهر می شود، انتخاباتی که ممکن است پیوندهای شکننده خود را قطع کند یا آنها را از طریق مبارزه و آزمایش رنج آور دوباره پیوند دهد. برای برخی، روزهای پیش رو آغازی برای ایالات متحده در یک قالب بندی جدید می باشد، جایی که قدرت هر منطقه مورد احترام و تکریم قرار می گیرد. برای دیگران، این انتخابات پایان اتحادی است که در خون و سوگند بر سرزمین باستانی بسته شده است. چه صلح باشد و چه جنگ، عصر آینده وعده برآورد یک حساب را می دهد که بر اساس آن ملک و کشور را به یقین مانند شمشیر هر فاتح شکل خواهد داد.

بقلم کنستانتین فون هافمایستر ، مفسر سیاسی و فرهنگی از آلمان، نویسنده کتاب «ترامپیسم درونگرا و ناشناخته» و سردبیر انتشارات آرکتوس

13 آبان 1403

3 نوامبر 2024

تارنمای آرتی

برگردان، کوتاه سازی و تنظیم علی اصغر شهدی

• علی اصغر شهدی

• انتخابات ایالات متحده

• ایالات متحده

• انتخابات

• کنستانتین فون هافمایستر

• انتخابات آمریکا