اسناد فاش شده پروژه‌های مداخله گرانه ایالات متحده در ایران را برملا می‌کند

اسنادی که به تازگی فاش شده است، تلاش مستمر و پنهانی واشنگتن برای تغییر رژیم در ایران را برملا می‌سازد.

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، اسنادی که به تازگی فاش شده است، تلاش مستمر و پنهانی واشنگتن برای تغییر رژیم در ایران را برملا می‌سازد، هدف ایالات متحده از یکطرف نفوذ در جامعه مدنی، دستکاری مشارکت سیاسی و مهندسی ناآرامی‌ها در کشور و از طرف دیگر تلاش برای نگهداشتن ذینفعان یا نفوذی های ایرانی خود در سایه بوده است.

افشای انفجار گونه نشریه اینترنتی کریدل عمق کارزار طولانی مدت واشنگتن برای بی ثبات کردن جمهوری اسلامی را آشکار می کند.

سال‌های متمادی، صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک (NERD) وزارت امور خارجه آمریکا صدها میلیون دلار را به عملیات‌های مخفیانه با هدف سرنگونی دولت تهران اختصاص داده است که تا بحال ناموفق بوده است. معمولا جزئیات مربوط به این که پول ها به کجا می رود و چه کسی سود می برد پنهان می ماند. با این حال، این درز خبری نگاهی کم نظیر به آخرین تحولات پیرامون طرح تغییر رژیم در ایران را ارائه می دهد.

بودجه پنهانی برای مخالفان ایران

سند مورد بحث یک دعوت نامه طبقه بندی شده وزارت امور خارجه ایالات متحده برای پیشنهادات از طرف پیمانکاران خصوصی و نهادهای مرتبط با اطلاعات مانند بنیاد ملی دموکراسی و آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده(USAID) می باشد.

سندی که در مرداد 1402 (اوت 2023 ) به طور محتاطانه منتشر شد پیشنهادهایی را برای «حمایت از جامعه مدنی و مدافعان شهروندی در استفاده از حقوق مدنی و سیاسی خود در طول و بعد از دوره انتخاباتی سال آینده در خصوص « افزایش راه‌های بادوام برای مشارکت دموکراتیک» مطرح ساخت.

صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک متقاضیان (ایرانی) را برای " ارائه دستور العمل ها" احضار کرد تا ضمن تلاش برای تقویت جامعه مدنی آن را پیرامون موضوعات مهم در طول دوره انتخابات و پاسخگویی رهبران منتخب و غیر منتخب در قبال خواسته های شهروندان." سازماندهی کنند.

وزارت امور خارجه همچنین مایل بود شهروندان را در مورد "نقص فرآیندهای انتخاباتی ایران" آموزش دهد. پیشنهاد های کاربردی «توجه ویژه ای به توسعه استراتژی‌ها و فعالیت‌هایی داشت که مشارکت زنان در جامعه مدنی، حمایت شهروندی، حاکمیت قانون و تلاش‌های حکومت‌داری خوب» را افزایش می داد.

این سند ادعا می‌کند که از «حکومت مشارکتی با اصلاحات اقتصادی و پیشرفت آموزشی» حمایت می‌کند و هدف آن پرورش «دولت ایرانی پاسخگوتر و مسئولانه‌تر است که از لحاظ داخلی باثبات و از حیث خارجی و بین الملل عضوی صلح‌جو و سازنده در جامعه ملل باشد». به عبارت دیگر، این سند از ایران می خواهد تا بعنوان یکی دیگر از دولت های تابع غربی که به جای به چالش کشیدن آنها، در خدمت منافع امپراتوری در غرب آسیا قرار می گیرد، عمل کند.

صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک(ایران) متقاضیان (یا در واقع نفوذی های-مترجم) موفقی را پیش بینی کرد که با "دولت ها، سازمان های جامعه مدنی، رهبران جامعه، جوانان و فعالان زن و گروه های بخش خصوصی" در این طرح های بزرگ هماهنگ می شوند.

تأمین مالی وزارت امور خارجه (که البته بخشی به کشتار کودکان غزه اختصاص یافته بود- مترجم ) باعث ایجاد «تنوع فزاینده رسانه‌های بدون سانسور» در ایران و گسترش «دسترسی به رسانه‌های دیجیتال از طریق استفاده از زیرساخت‌ها، ابزارها و تکنیک‌های ارتباطی امن» می‌شود. (اصرار دولت آقای پزشکیان بر رفع فیلترینگ را می توان از این زاویه نیز مورد بررسی قرار داد - مترجم) پیش‌بینی می‌شود که این امر «توانایی جامعه مدنی برای سازماندهی و دفاع از منافع شهروندان» را بهبود بخشد.

"مباحث انسانی"

صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک(ایران) چرخه انتخابات 2024 ایران و دوره تبلیغات انتخاباتی را «فرصتی» برای نفوذ در جامعه مدنی می‌دانست. این طرح شبکه‌ای از «بازیگران مدنی» را پیش‌بینی می‌کرد که به فراخور تحولات درگیر استراتژی‌های متضاد انتخاباتی از «مشارکت در انتخابات» گرفته تا «عدم مشارکت در آن» می شدند .

در همین حال، «حمایت و آموزش فنی» به رهبران زن، جوانان و اقلیت‌های قومی مشتاق در تمام سطوح حکومتی ارائه می‌شود – اگرچه هیچ یک از مقامات دولتی تاکنون واجد شرایط دریافت کمک نبوده اند.

به محض ایجاد شبکه، امید می‌ رود عوامل آموزش دیده، مراجعه به آراء عمومی «با به سخره گرفتن رفراندم‌های دولتی» و سایر اقدامات سیاسی «غیررسمی» خارج از ساختارهای رسمی جمهوری اسلامی را سازماندهی کنند تا تفاوت ادعایی بین اقدام دولت و اراده عمومی را برجسته کنند.

«فعالیت‌ها باید غیرحزبی باشد و برای مشارکت طیف وسیعی از گروه‌ها به منظور تشویق بازیگران مختلف به سازمان‌دهی حول منافع مشترک باز باشد. تمام فعالیت های پیشنهادی باید به وضوح تاثیر خود را بر شهروندان و گروه های جامعه مدنی در داخل ایران نشان دهد. پشتیبانی ممکن است در داخل کشور، از طریق فعالیت‌های کشور ثالث با شرکت‌کنندگان ایرانی، یا به‌طور مجازی از طریق کانال‌های آنلاین ارائه شود، اما متقاضی باید ارتباط مستقیم با بازیگران جامعه مدنی در داخل ایران و توانایی برقراری ارتباط امن و مؤثر با این افراد را نشان دهد.» (قید برقراری "ارتباط امن" همان تاکید بر حفظ کانال های جاسوسی است- مترجم)

با کمال تعجب ، برخی از هزینه های خاص چون حمایت از "احزاب سیاسی ناشناخته یا تلاش برای پیشبرد برنامه های سیاسی غیر مؤٍثر در ایران" ، فعالیت های مستقر در ایالات متحده ، تحقیقات دانشگاهی ، برنامه های رفاه اجتماعی ، سرمایه گذاری های تجاری ، جشنواره های فرهنگی و حتی "هزینه های سرگرمی برگزاری مراسم و سرویس مشروبات الکلی به صراحت ممنوع گردیده است

از همه جالب‌تر، ممنوعیت کنونی به «تحقیقات پزشکی و روان‌شناختی یا مطالعات بالینی با استفاده از افراد انسانی» گسترش می یابد. این پرسش‌های نگران‌کننده‌ای را در مورد پروژه‌های گذشته با بودجه صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک(ایران) ایجاد می‌کند: آیا پیشنهاداتی شامل آزمایش روی شهروندان ایرانی (بخوان طعمه های ایرانی) یا سایر شهروندان خارجی وجود دارد؟ آیا قبلاً تلاش ها برای استفاده از الکل به عنوان ابزار بی ثباتی اجتماعی انجام می شده است؟

"افزایش اعتراضات"

این ناشناخته است که کدام گروه ها در نهایت بودجه صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک(ایران) را برای تلاش های تغییر رژیم تأمین می کنند. رسانه های جریان اصلی معتقدند که چنین اطلاعاتی ظاهراً به دلیل «خطری که فعالان از سوی ایران با آن مواجه هستند» طبقه بندی شده است. با این حال ، رازداری واشنگتن ممکن است ارتباط کمتری با نگرانی های امنیتی و بیشتر با مبهم بودن ماهیت مشکوک این عملیات پنهانی داشته باشد.

تهران مدت ها پیش عاقلانه فعالیت های مداخله گرانه و خرابکارانه سازمان های دولتی و جبهه های اطلاعاتی آمریکا را در خاک خود ممنوع کرد. با این حال، واشنگتن به حمایت از چندین گروه ایرانی در «تبعید» و پراکنده مستقر در غرب و سازمان‌های غیردولتی مرتبط، گروه‌های جامعه مدنی و پلتفرم‌های تبلیغاتی خارج از کشور ادامه داد.

در حالی که مقامات آمریکایی به طور علنی این تلاش ها را تصدیق کرده اند ، جزئیات - از جمله هویت گروه های حمایت شده و افراد - به طور سیستماتیک پنهان می شوند.

به عنوان مثال، سوابق عمومی حذف شده نشان می دهد که که بنیاد ملی دموکراسی به تنهایی حداقل 4.6 میلیون دلار در 51 تلاش جداگانه ضد انقلاب در ایران بین سالهای 1395 و 1400 ( 2016 و 2021 ) (دوره ریاست جمهوری آقای روحانی و تیم ظریف - مترجم) سرمایه گذاری کرده است. این سرمایه گذاری شامل تامین مالی اتحادیه های کارگری، "تقویت روزنامه نگاری مستقل"، ایجاد یک نشریه قانونی برای تشویق "وکلا، دانشجویان حقوق، و روحانیون جهت ابتکار عمل اصلاح طلبان «توانمندسازی زنان ایرانی» در تجارت، سیاست و جامعه می گردید.

سازمانی که مسئولیت ارائه یک ابتکار خاص را بر عهده داشت، و 7 بار نام آن نامبرده شد - مرکز عبدالرحمن برومند مستقر در واشنگتن دی سی بود.

هویت 44 گیرنده باقی مانده ناشناخته است. یکی دیگر از گروههای پاک شده توسط بنیاد دموکراسی نشان می دهد که در سال منتهی به اعتراضات مهر 1401 ( سپتامبر 2022 ) (موسوم به زن زندگی براندازی- مترجم) در ایران، این بنیاد نزدیک به 1 میلیون دلار را برای پروژه های فاش نشده با تمرکز بر حمایت از "حقوق بشر" هزینه کرده است.

از هیچ سازمان مشارکت کننده نامی برده نشد. به عنوان مثال، ده‌ها هزار دلار آمریکا برای «نظارت، مستندسازی و گزارش نقض حقوق بشر» به یک نهاد ناشناس تزریق شد.

صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک(ایران) و بنیاد دموکراسی از عومل خود در ایران خواستند تا با شبکه فعالان حقوق بشر از نزدیک کار کرده ظرفیت آنها در گزارش‌دهی و امنیت دیجیتال افزایش دهند.

نفوذ خارجی و از آن خود کردن اعتراضات ایران

مشخص نیست که آیا این ثروت بادآورده از بنیادهای حقوق بشری آمریکا به نوعی بر ناآرامی های توده ای در مهر 1401 ( سپتامبر 2022 ) در ایران تأثیر گذاشته است یا خیر، اما بنیاد دموکراسی به طور قابل توجهی از همان مراحل اولیه، رویدادهای محلی را زیر نظر داشت. یک هفته پس از شروع تظاهرات، افرادی را که علاقه مند به "پوشش اعتراضات در حال گسترش" بود را برای دریافت کمک مالی به مرکز عبدالرحمن برومند متصل می کیرد. در حالی که اعتراضات ایران در ابتدا پوشش گسترده ای در رسانه های غربی ایجاد کرد، اما در نهایت به همان سرعت و ناگهانی که شروع شد، از بین رفت.

در یک طنز تلخ، انرژی معترضان به دلیل بهره برداری گستاخانه توسط بازیگران غربی به یک بار و به میزان قابل توجهی فرو کاست. فعالان خشمگین آشکارا شکایت کردند که آرزوهای آنها توسط عناصر خارجی "ربوده" شده است.

برجسته ترین این تحریک کنندگان مستقر در آمریکا مسیح علی نژاد، تبعیدی ایرانی است که صدها هزار دلار از سازمان های دولتی آمریکا برای عملیات تبلیغاتی ضد تهران درو کرده است. به نظر می رسد وی که به دروغ خود را به عنوان "رهبر" جنبش اعتراضی در جمهوری اسلامی معرفی کرده بود نتوانسته بود مردم را در میدان نگاه دارد و سبب شد تا بودجه های اختصاصی آمریکا برای تغییر رژیم به باد فنا رود.

این دلیل اصلی پنهان کردن دریافت کنندگان بودجه تغییر رژیم توسط واشنگتن را آشکار می کند: سابقه مقاومت ایران در برابر مداخله غرب، شهروندانش را عمیقاً نسبت به نفوذ خارجی مشکوک می کند. حمایت پنهان آمریکا مشروعیت جنبش‌های مخالف را از بین می‌برد و به عقب‌نشینی ملی‌گرایان دامن می‌زند.

از قضا، واشنگتن پست اخیراً گزارش داد که بسیاری از ایرانیان، بر خلاف خطوط ایدئولوژیک، توقف بودجه تغییر رژیم توسط دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا را فرصتی برای تحول سیاسی معنادار ارززیابی می کنند.

در آخرین سال ریاست جمهوری جو بایدن رئیس جمهور سابق ایالات متحده، کاخ سفید 65 میلیون دلار اضافی برای عملیات صندوق دموکراسی برای خاور نزدیک(ایران) درخواست کرد. با این حال، با این بودجه که اکنون در هاله ای از ابهام قرار دارد، اپوزیسیون تحت حمایت غرب - که عمدتاً به یارانه های خارجی وابسته است - را در وضعیت اضطرار و فلج قرار داده است

در نتیجه، ممکن است مانع قابل توجهی در راه تعامل واقعی دیپلماتیک بین واشنگتن و تهران برداشته شده باشد. ماه‌های آینده می‌تواند نشان دهد که آیا این افشاگری، مسیرهای جدیدی را برای گفت‌وگو باز می‌کند یا صرفاً نشان‌دهنده توقفی موقت در تلاش طولانی‌مدت آمریکا برای تغییر رژیم در ایران است.

بقلم کیت کلارنبرگ

13 بهمن 1403

11 فوریه 2025

تارنمای کریدل

برگردان، کوتاه سازی و تنظیم سیدعلی اصغر شهدی

اشتراک گذاری:

لینک کوتاه: https://www.nikru.ir/p/104974