خداحافظ رئیس جمهور عزیز خستگی ناپذیر

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»،

کجا آگه شما، از حال مایید

کبوترهای خونین‌بالِ مایید

صلابت در دلِ خوشحالِ مایید

کمال شوکت امسال مایید

در این دنیای دون، تکخال مایید

ابراهیم رئیسی شاید یکی ازمنحصرفرد ترین رییس جمهورانی در جهان باشد که برخوردهایش با شهروندان عادی بیشتر از دستاوردهای دیپلماتیک و اقتصادی او پس از مرگش است. اینطور نیست که رئیس جمهور فقید در این زمینه‌ها فعال نبود. در دوران ریاست جمهوری رئیسی بود که ایران سرانجام توانست تورم را مهار کند، شاهد رشد اقتصادی بود و به عضویت سازمان های بین المللی برجسته ای مانند بریکس و سازمان همکاری شانگهای درآمد. روابط این کشور با شرکای مهمی مانند روسیه و چین بی‌سابقه شکوفا شد و انجمن‌های جدیدی در آفریقا، آمریکای جنوبی و آسیا جهت تعامل و همکاری های مشترک تأسیس و راه اندازی شد.

اما وقتی مردم ایران دوره سه ساله ریاست جمهوری رئیسی را به یاد می آورند،علاوه بردستاوردهای چشمگیرش که بهترین خاطرات آن ها را شکل می دهد برایشان تداعی می شود و هم آن‌ها برخوردهای غیرمنتظره‌ای را که با او در روستاهای دورافتاده‌شان داشته اند، نقل قول و بازگو می‌کنند، جایی که او برای دیدن مردم محلی بدون اطلاع قبلی ظاهر می‌شد. آنها به وضوح به یاد می آورند که او را در کنار کارگران کارخانه ها، مزارع و پالایشگاه ها دیده اند و حضور صمیمی و کار گشا و گره گشایش را شاهد بوده اند. و آن‌ها موارد نادری را که به آنها اجازه داده شد داخل ون با او باشند تا شخصاً آرزوها و نگرانی‌های خود را به اشتراک بگذارند، گرامی می‌دارند.

شهید رییسی از افتخارات نظام جمهوری اسلامی ایران است.او مجاهد مخلص وفداکار باکفایت و خستگی‌ناپذیری بود که در خدمت به مردم سرزمین ایران آرام و قرار نداشت و سرانجام در مسیر همین خدمت و دغدغه هایش نسبت به رفع مشکلات مردم؛ به ملکوت اعلی پرکشید و با شهادت خود در راه خدمت به مردم آسمانی شد و در تاریخ این مرز و بوم ماندگار و جاودانی گشت.

این تعاملات عمیقاً شخصی است که تأثیری ماندگار بر اکثر مردم ایران گذاشته است. آنها رئیس جمهور رئیسی را نه تنها به خاطر دستاوردهای برجسته اش بلکه به خاطر ارتباط عمیقش با مردم به یاد می آورند. اعتقاد تزلزل ناپذیر او به ارزش ذاتی آنها و اعتقاد او به اینکه قدرتش صرفاً برای خدمت به رفاه ملت به او اعطا شده است، عمیقاً در بین هموطنانش طنین انداز شد. میراث رئیس‌جمهور رئیسی نه تنها در سیاست‌هایی که اجرا کرد، بلکه در پیوند پایداری که با مردم ایران ایجاد کرد، نهفته است، و به آنها یادآوری می‌کند که حتی در بالاترین رده‌های قدرت، رهبری واقعی ناشی از شفقت و میل واقعی برای ارتقای کسانی است که خدمت به آنان به او سپرده شده است.

او با اخلاص در عمل و تلاش مستمر 3ساله خود در دوران ریاست جمهوریش لحظه ای مردم را تنها نگذاشت و برای کسب رضایت پروردگار و حل مشکلات مردم، فرصت ها را از دست نداد. او بی صبرانه به عنوان خادم عاشق واقعی مردم، بی تاب و بی قرار، تشنه برقراری عدالت و مبارزه با مظاهر فساد در همه ابعاد و در همه زمینه ها بود و با مدیران خاطی در هر رده از پست های کلان مدیریتی کشور برخورد می کرد و اهل مماشات در این زمینه با احدی نبود. او به طور جد با علل و عوامل «اشرافیت سیاسی»، «فساد و آقازادگی»، «تبعیض و بی‌عدالتی»، « ویژه خواری و رانتخواری»، « ارتشا» و «مأیوس‌سازی مردم» مبارزه کرد و در این زمینه نه سکوت کرد و نه اجازه داد دولت او در این زمینه کوتاهی و قصور نماید.

و شاید همه اینها دلیل درد و اندوهی است که در هر گوشه از کشور احساس می شود و اکنون فقدان ایشان مردم را نگران آن کرده است که نکند خدای ناکرده چراغی را که او برافروخته و پرچم و علمی را که او بر افراشته است خاموش کنند و بر زمین بگذارند. مردم به خوبی می دانند که خدمتگزار مخلص و ارزشمندی را از دست دادند که واقعاً آرزوی بزرگی و توسعه همه جانبه کشور، دین و ملت خود را داشتند.

درگذشت نابهنگام و ناباورانه رئیس جمهور نه تنها در سراسر ایران بلکه در سراسر منطقه و فراتر از آن موجی از غم و اندوه را به همراه داشت. مسلمانان برای درگذشت او عزاداری می کنند زیرا تعهد تزلزل ناپذیر او به حرمت قرآن کریم را به یاد می آورند که نمونه آن لحظه نمادینی است که او نسخه ای از کتاب مقدس را در مقابل مجمع عمومی سازمان ملل در دست گرفت و بالا برد.

فراتر از مرزهای آسیای غربی، شهرت رئیس جمهور رئیسی به عنوان مدافع سرسخت حقوق فلسطینیان، تحسین گسترده او را در ماه های اخیردر جامعه بین المللی برانگیخته بود. کسانی که شخصاً با او برخورد نکرده‌اند و شباهت‌های مذهبی با او ندارند، به دلیل حمایت بی‌دریغ او از مظلومان، با او ارتباط عمیقی برقرار کردند.

در سراسر جهان، میراث رئیسی در میان شهروندان عادی طنین انداز است. او علیرغم اینکه دومین مقام بلندپایه در قدرتمندترین کشور غرب آسیا است، برقرار ماند و هرگز نقش خود را به عنوان خدمتگزار جامعه بشری از دست نداد. دلسوزی و فداکاری واقعی او برای رفاه دیگران از مرزهای ملی فراتر رفت و او را به چهره ای محبوب در قلب افراد بی شماری در سراسر جهان تبدیل کرد.

درگذشت دکتر رئیسی خلأ عمیقی را برجای گذاشت، اما تعهد بی دریغ او به مبارزه با فساد، دفاع و حمایت از کیان مردم مظلوم فلسطین، عدالت، صلح و کرامت انسانی همچنان الهام بخش و راهنمای کسانی است که او را می‌شناختند و روح تزلزل‌ناپذیر او آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. [1]

او با شهادتش ثابت کرد در مسیراحیای ارزش‌های ملی و اسلامی، پای اصول و آرمان های انقلاب اسلامی ایستاده است و هیچ گاه تسلیم جوسازی‌ها و سنگ‌اندازی‌ها قرار نگرفت و به دور از فرصت سوزی ها و حواشی و با صداقت و راستی خود در عمل، مسیر امیدآفرینی و اعتمادسازی ملت را پیمود و با اتکال به قدرت لایزال الهی و حمایت ملت، کارنامه‌ای بس درخشان و افتخارآمیز در پیوند خود با مردم از خود به نمایش گذاشت و به عنوان خادم جمهور؛ مزد خدمت خالصانه و بی‌منت به ملت را با شهادت دریافت نمود و جاودانه شد. این ردا و خلعت مبارکت باد ای سید و حامی محرومان و خداحافظ ای رییس جمهور عزیز خستگی ناپذیر.

خواهم که در این میکده آرام بمیرم

گمنام سفر کرده و گمنام بمیرم

عمری است مرا مونس جان نام رضا است

دل خواست که در سایه این نام بمیرم

دکتر اسدالله افشار