مافیا، مافیاست...

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، تیغ جلادان کج است و ابروی دلدار کج هردو خون‌ریزند، اما این کجا و آن کجا، مافیا از مجموعه‌هایی تشکیل می‌گردد که به‌عنوان خانواده شناخته می‌شوند. هر خانواده یک روستا، یک شهر، یا یک منطقه را رهبری می‌کند. مافیا در جرائمی چون رشوه‌خواری، کلاه‌برداری، قمار، پول‌شویی، قتل قراردادی، قاچاق مواد مخدر و تجارت روسپی‌گری به‌صورت سازمان‌یافته درگیر است.
و اما بازی مافیا یک بازی گروهی پرهیجان است که در جمع شش نفر به بالا و با کمترین امکانات قابل‌اجراست. در این بازی عده‌ای از افراد با نقش‌های مثبت و عده‌ای با نقش‌های منفی با یکدیگر مبارزه می‌کنند؛ و این کار را از طریق سفسطه و مغلطه و دروغ‌گویی انجام می‌دهند.
بیش از سه سال است که این بازی در جامعه‌ی اسلامی ایرانی ما هم رونق گرفته است. ابتدا در خانه‌ها سپس در پارک‌ها رایج شد و متأسفانه به کافی‌شاپ‌ها و رستوران‌ها سرایت کرده و چه‌بسا باعث رونق این مکان‌ها هم شده است و صد افسوس که پایش به نمایش خانگی و سیما هم بازشده است.
 بازی که پایه و اساسش بر دروغ و انکار می‌باشد. به‌زعم خانواده‌ها، علاوه بر سرگرمی باعث اعتمادبه‌نفس و بیان شیوا می‌شود. درصورتی‌که بازیکن باید هر آنچه هست را انکار کند و با دلیل و سفسطه این را به دیگران بقبولاند و حتی با تهمت و مغلطه دیگران را به مافیا بودن متهم کند و باعث قبولاندن به دیگرآن‌هم شود.
خلاصه بازی درست است که باید با حرف زدن و دلیل و برهان بازیکنان، همدیگر را قانع کنند ولی سراسر دروغ و تهمت است.
کجاست دغدغه‌ی فرهنگی؟ کجاست مسئول فرهنگی اسلامی؟ این کار واقعاً کار مافیاست که نه‌تنها ریشه‌ی اسلام را نشانه گرفته است، بلکه فرهنگ ایرانی را هم هدف قرار داده است.
به‌جای احیا و رواج بازی‌های گروهی ایرانی و بومی، مروج بازی فرنگی و تهاجمی شدند. دشمن تنها از راه فضای مجازی و ماهواره‌بر روی افکار و گفتار و بعضاً رفتار کودک و نوجوان و جوان ما کار نمی‌کند، بلکه از طریق بازی در فضای حقیقی هم در تمام سنین تأثیرگذار می‌باشد.
اکنون باید به‌عنوان یک ایرانی مسلمان بر خود واجب بدانیم که در حد توان با این مافیا در مافیا مقابله کنیم. آن‌هم به روش مادرانه و بسیجی گونه.
ابتدا ضمن رفاقت با فرزندانمان، مطالعه و تحقیق در مورد بازی‌های مختلف ایرانی مخصوصاً بازی‌های گروهی، به احیای آن بپردازیم و به‌عنوان نیروی بسیجی و انقلابی، با استفاده از تجاربمان، آن بازی‌ها را اجرایی کرده و کم‌کم به تمام پایگاه‌ها و حوزه‌ها و خانواده‌ها تعمیم بدهیم باشد که مافیا و امثالهم کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر شود.
و اما در مرحله‌ی دوم با روشنگری برای خانواده‌ها و شناساندن عواقب مخرب این بازی به آن‌ها، از ایشان کمک بگیریم تا به هدف والای خود برسیم و در مرحله سوم از مسئولین فرهنگی مطالبه گری کنیم تا هرچه زودتر تدابیری بیندیشند. امیدوارم هرچه زودتر به سرانجام برسد و تبدیل به آرزو نشود.

مریم نظام، فعال فرهنگی

• مریم نظام

• مسئولین فرهنگی

• مافیا

• جامعه‌ی اسلامی

• دغدغه‌ی فرهنگی

• فعال فرهنگی