عناصر آسمانیِ انقلاب

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، هویّت مکتب ما، در سه عنصر، خلاصه می شود؛ بعثت، غدیر و عاشورا.
به عبارتی؛ توحید، ولایت و استقامت در راه حفظ آئین و عقیده و دفاع از حقیقت و حق.
دشمنان اسلام نیز از صدر تا کنون در پی آنند که پیوستگی ما با این سه عنصر تعیین کننده را گسسته و یا اینکه سست نمایند. آنان بر این باورند که پیوند مردم ایران با توحید و پرستش خدای یگانه، آسیب زیادی به منافع آنان وارد نمی سازد و آنچه که باعث تسرّی سیره ی ستم ستیزی معصومین (ع) به تابعین آنها می شود، عنصر غدیر و عاشورا و به عبارتی ولایتمداری و شهادت طلبی و حضور هماره در عرصه ی ایثار و استقامت است. این یک واقعیت شفاف و غیر قابل تشکیک است که نهضت ایمانیان و توحیدیان میهنمان با جذبه ی ولایت الهی فقیه آغاز شد و با مغناطیس عشق، به حماسه ی حسینی واصل گردیده و هم آوایی جاویدان با شهیدان عاشورا یافت و عناصر عبرت آموز، ایثار آمیز و حرّیّت انگیز واقعه ی کربلا جزء لایتغیّر آن شد؛ عناصری که فقط تأسّی به یکی از آنها متضمّن سعادت یک ملّت برای همیشه ی تاریخ خواهد بود. مقام معظّم رهبری مدّ ظلّه العالی، همواره درس های قیام عاشورا را در پنج عنصر مهم، متبلور می دانند؛ فداکاری، گذشت از همه چیز، حضور همه ی افراد، بصیرت، ضعف جبهه ی دشمن.
اینها درس هایی است که ملّت عاشوراییِ ایران به خوبی فرا گرفته و در برهه های مختلف در طول ۴۴ سال، از آن بهره های فراوانی برده است. فداکاری و گذشت تا حد جانفشانی و شهادت در راه آرمان ها، از خصیصه هایی است که ملّت ما را از سایر ملل و حتی به تعبیر حضرت امام خمینی (ره) از مردمان عهد رسول اللّه (ص) نیز متمایز و برتر ساخته و نام ایران را بلند آوازه نموده است. دیگر اینکه عاشورا به ما درس می دهد؛ در میدان نبرد حق و باطل، همه ی افراد اعم از کوچک و بزرگ، زن و مرد و پیر و جوان، با هم در یک صف قرار می گیرند. به چشم خود، دیده و می بینیم که مردم ما چگونه در بحران ها و حوادث واقعه، پشت سر رهبر خویش ایستاده و یکپارچه در صفی واحد به مقابله با دشمنان خارجی و داخلی می پردازند.
پایداری، ایثار، جهاد و شهادت؛ همان عناصری است که به واسطه ی آنها ملّت ما توانست سال ها در مقابل فناوری پیشرفته و پیچیده ی نظامی و جنگی کشورهای صنعتی غربی و سلطه جویان جهانی بایستد و با بعثیون وابسته به مستکبران که تا بن دندان، مسلّحشان کرده بودند به رویارویی شجاعانه و سرافرازانه بپردازد. این رویارویی به یاد ماندنی در هشت سال دفاع مقدّس به این دلیل میسور شد که ایمان و یقین در وجود رزم آوران ما رسوخ کرده بود و رنج و جراحت و شهادت، نه تنها مانعی بر سر راه رزم و استقامت آنان نبود، بلکه به عامل تقویت روحیه ی رزم و استقامت نیز مبدل شده بود. این ایمان و نستوهی و خداباوری، فرهنگی را پدید آورده بود که دارنده ی آن را شکست ناپذیر و غیرتمند می کرد و کشته شدن در راه هدف، اوج این فرهنگ الهی محسوب می شد.
فرهنگ ایثار و شهادت، عنصری بود که روح حماسه را در کالبد اجتماع و جنگ می دمید و از سویی دیگر، معادله ی تحلیلگران و محاسبات مادی و ظاهری شان را به هم می ریخت. آنها به هیچ وجه تصور نمی کردند که نوجوان ایرانی برای اعزام به جبهه ی جنگ، التماس کند و اشک بریزد و بدون آشنایی کامل با چم و خم عملیّات نظامی، حماسه ها بیافریند و تانک های دشمن را نابود کند. لذا دشمنان دین و انقلاب درماندند و به وحشیانه ترین روش ها متشبّث شدند، شهرها را موشک باران کرده و غیر نظامیان و مردم عادی را قتل عام نمودند و از تجهیزات میکروبی و شیمیایی استفاده کردند، امّا باز هم نتوانستند خللی در روحیه ی ایثارگرایانه ی حاکم بر اقشار گوناگون مردم ایجاد کنند. فرهنگ ایثار و شهادت که ملّت ایران را از عرصه های کارزار با استکبار جهانی، سربلند بیرون آورد، نشان ها و شاخصه های بارز و برجسته ای دارد، از جمله؛ ایمان، تقوا، خلوص، هدفمندی، اطاعت از ولایت، مساوات و برادری و وحدت، انس با نماز و نیایش و قرآن، حماسه آفرینی، شجاعت، شدت علیه خصم، مِهر و مودت با خودی ها، مخالفت با هوای نفس، خدمت به مردم، زهد و ورع، ساده زیستی، پرهیز از تجمّلات و به عبارتی فضایل و خصایص خداپسندانه ی بی شمار. این فرهنگ به ما می آموزد که عرفان و حماسه را می توان یکجا تصاحب نمود و توکل، تلاش است و عمل به تکلیف و سپردن نتیجه به خدا. به ما می آموزد که سیّدالشّهدا (ع) و یاران و خویشان شهیدش اسوه های عملی هستند نه تصوّری و ذهنی. باید در عمل، تابع مسلک سرخ عاشورا باشیم. قول و عمل ما در ادای عبارت «انّی سلمٌ لمن سالمکم و حربٌ لمن حاربکم» یکی باشد و در ادعایمان صادق باشیم.
فرهنگ ایثار و شهادت، همان فرهنگ ناب خمینی (ره) است که اگر تمام اهل دنیا او را همراهی می کردند و یا اینکه تمام دنیا به او پشت می کرد، برایش تفاوتی نداشت و به وظیفه و تکلیف الهی خویش عمل می نمود و تمجید یاران یا ملامت لائمین و گفتار کج اندیشان در عزم و اراده اش تأثیری نداشت و فقط به رضایت حقتعالی می اندیشید. فرهنگ ایثار و شهادت به ما می آموزد که می توان کوهسار حوادث و سنگلاخ مشکلات و صحرای سختی ها را به آسانی درنوردید و از انبوهیِ موانع دشمن نهراسید.
حال که دشمنان کینه توز و مخاصمان سیاهدل زرمَدار و سلطه جو در جبهه ای بسیار گسترده تر از قبل، در مقابل ما صف بندی کرده و یک جنگ تمام عیار فرهنگی را تدارک دیده و دل ها و اندیشه های جوانان و نوجوانان میهن عزیزمان را با سلاح بی صدای فرهنگ فاسد غربی نشانه رفته اند، چگونه می توانیم در برابر این هجمه ی بی امان و شبیخون عظیم بایستیم و خصم دون را از مرزهای عقیده و فرهنگ نابمان برانیم؟ آیا جز این است که باید دوباره از فرهنگ همبستگی ولایی و ایثار عاشورایی، یاری بجوییم و با تقویت آن، صحنه ی کارزار را از لوث وجود فرهنگ ستیزانی که داعیه ی تمدن و حقوق بشرشان گوش افلاک را کر نموده است، پاک کنیم.
در غیر این صورت در کارزار تبلیغاتی و جنگ فرهنگی عصر ارتباطات، با بضاعت اندک تبلیغی و ارتباطی، عرصه را تسلیم دشمن خواهیم کرد و شکست را با مذلّت خواهیم پذیرفت. تمسّک به فرهنگ ولایت علوی، ایثار حسینی و تلاش و شهادت است که پیوست بی گسست و توان و کارآیی ما را در عرصه های گوناگون نظامی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی، مضاعف می سازد و سدی معنوی و نفوذ ناپذیر در مقابل نفوذ استعمارگران نوین پدید می آورد، و لاغیر.

سیّد مسعود علوی

• سیّد مسعود علوی

• عناصر آسمانیِ انقلاب

• ملّت عاشوراییِ ایران

• جهاد و شهادت

• فرهنگ ایثار

• حماسه آفرینی