اپوزیسیون و صلح جهانی!

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، واژه فرانسوی opposition در لغت به معنی ضد و در اصطلاح سیاسی به‌معنای افراد، گروه‌ها و نهادهای مخالف می‌باشد که الزاما قصد براندازی ندارند بلکه مخالف وضع موجود و یا مخالف بخشی از سیاست‌های دولت و نظام می‌باشند.
اپوزیسیون در بین فلاسفه غرب مثل هگل و مارکس تحت عنوان تز و آنتی مطرح بوده است. تضاد بین طبقات اجتماعی و اقتصادی، نگرش‌‌ها نسبت به آزادی، ایدئولوژی و ... همچنان به‌عنوان یک فرایند فکری استمرار دارد تا به سنتز برسد.
واژه اپوزیسیون به‌معنای ضد چون بار منفی دارد بیش‌تر به کلمه اختلاف و تفاوت نگاه‌ها در جوامع و پارلمان‌ها تبدیل شده است. بر اساس جامعه‌شناسی تفسیری ماکس وبر و جامعه‌شناسی انتقادی کارل مارکس اجماعی وجود ندارد و نمی‌تواند وجود داشته باشد چون نوع برداشت افراد متفاوت بوده و برای تبدیل وضعیت موجود به وضعیت مطلوب باید اختلافات سازنده و تفاوت‌ها وجود داشته باشد. بسیاری از اختلافات در پارلمان‌ها (اپوزیسیون ها) منجر به اصلاح و بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی در کشورها می‌گردد.

نگاه دینی به اپوزیسیون

از نگاه دینی هم به‌فرموده پیامبر اکرم(ص)؛ المومن مراه المومن.
مومن آینه مومن است. زیرا مومن همانند آینه باید زشتی‌های برادر مومن را متذکر شود تا برطرف شود و زیبایی او را بیان کند تا شکرگزار باشد. خاصیت آینه نشان دادن عيب و ایراد و زیبایی‌ها بدون دخل و تصرف و بزرگنمایی می‌باشد. شکستن آینه به‌خاطر اینکه عيب ما را نشان می‌دهد خطاست و آزردن کسانی که اپوزیسیون هستند و انتقاد سازنده دارند نیز نارواست.
انماالمومنون اخوه فاصلحوا بین اخویکم و اتقواالله لعلکم ترحمون (آیه ۱۰حجرات)
مؤمنان برادر یکدیگرند پس هر دو برادر خود را صلح و آشتی دهند و تقوای الهی پیشه کنند که مشمول رحمت الهی شوند.
نتیجه:
پس چه در جنبه‌های فردی و چه در حوزه‌های سیاسی و اجتماعی و اقتصادی وجود اپوزیسیون (مخالف) لازم، ضروری و سازنده بوده به‌شرط آنکه آگاهی، آستانه تحمل و احترام متقابل در جامعه افزایش يابد و وجود و نظر مخالف را حمل بر دشمنی و برانداز تلقی نکنیم تا شاهد جامعه پویا و پرنشاط و زمینه‌ساز صلح و ثبات جهانی باشیم.
ان شاالله

دکتر صفی‌الله ملکی

• دکتر صفی‌الله ملکی

• opposition

• اصطلاح سیاسی

• اپوزیسیون

• اپوزیسیون در بین فلاسفه غرب