رهبری دولت را از کارهای نمایشی پرهیز میدهند، اما همزمان از آنان میخواهند اقدامات خود را به اطلاع مردم برسانند، یعنی اولی مضر و دومی لازم است.
پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، رهبری دولت را از کارهای نمایشی پرهیز میدهند، اما همزمان از آنان میخواهند اقدامات خود را به اطلاع مردم برسانند، یعنی اولی مضر و دومی لازم است.
اما وجه تمایز این دو چیست؟ آیا کارهای ما همه در راستای تبلیغات و اطلاعرسانی است؟ یا ما نیز در دام کارهای نمایشی افتادهایم؟ کار نمایشی از جنس اغواگری است، اغواگری نیز یعنی دروغ! و مردم و مخاطبان آن را میفهمند یا خواهند فهمید، دیر یا زود! لذا اعتمادش را از دست خواهد داد. مصادیق کارهای نمایشی را میتوانید حدس بزنید، به اطراف خود نگاه کنیم، به سیما نگاه کنیم، به مسجد و پایگاه نگاه کنیم ...، مصادیق آنها پنهان نیست !
اما کار انجام شده را باید رسانهای کرد، البته در همان سطح صورت گرفته، کاری که برای مردم بوده، گرهای را باز کرده، مشکلی را حل کرده، دلهایی را شاد کرده و خلاصه موثر بوده، اینها باید اطلاعرسانی شوند، اما تبلیغات مضاعف از یک فعالیت واحد، مانند افتتاح چندباره یک پروژه یا تصویرسازی چندباره از یک فعالیت واحد در بسیج، یا مطرح کردن خود و ظاهر سازی و ...، از مصادیق کارهای نمایشی است که سودی نخواهد داشت، اگر ضرر نداشته باشد؛ که دارد!
دکتر قاسم حبیب زاده
اشتراک گذاری: لینک کوتاه: https://www.nikru.ir/p/67199