موحدی:

بانوان با ورزش اعتماد به نفس بالایی پیدا می‌کنند

عاطفه موحدی از مربیان باسابقه بدنسازی بانوان در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «نیک‌رو» شرکت و در خصوص مسایل ورزش بانوان خاصه اهمیت رشته بدنسازی زنان مطالبی را بیان کرد.

آنچه در ذیل می‌آید متن کامل این مصاحبه است.

سرکار خانم موحدی ابتدا خودتان را برای خوانندگانمان معرفی فرمایید؟

*عاطفه موحدی هستم و فوق لیسانس روانشناسی ورزشی دارم، با 15 سال سابقه مربیگری پرورش اندام، رکورددار 450 کیلوگرم پرس پا، 230 کیلوگرم هاگ پا هستم.

از چه سالی ورزش را شروع کردید و چه مدت است که مربیگری می‌کنید؟
*از سال 85 ورزش را شروع کردم و از سال 90 ضمن همکاری با شرکت ایران‌خودرو به کار مربیگری هم مشغول بودم که در سال 94 اولویت برای من ورزش بود و در این شغل تمام وقت مشغول به کار شدم.

انگیزه شما از ورزشکار شدن و ادامه دادن در این مسیر چه بود؟
*انگیزه یکی از مهم‌ترین اجزا در تلاش برای بدن‌سازی است. دوست داشتم مرزها و محدودیت‌ها را رد کنم، محدودیت‌های جنسیتی در قدرت را رد کنم، تمایل به مواجه شدن با شکست و دوباره بلند شدن یعنی زمانی که نتوانستم 500 کیلو پرس پا بزنم بارها تلاش کردم، درد کشیدم، عرق ریختم و دوباره ادامه دادم. این ورزش باعث ایجاد سلامت جسم و روح شده و لایف استایل زندگی من را عوض کرده، دیدم را به مردم، نگاهم را به جامعه و در این ورزش فهمیدم مربیگری، مهربانی بی‌دلیل است و با کوچک‌ترین کار برای دیگران می‌توانیم قلب و روح آنان را داشته باشیم.

چی شد به‌سمت بدنسازی رفتید؟
*من در خانواده‌ای بزرگ شدم که به دلیل تک فرزند بودن بسیار لوس، از خودراضی و خودبزرگ‌بین شده بودم و کاری جزء درس خواندن در خانواده نداشتم. در سن 30 سالگی بعد از فوت همسرم و داشتن یک فرزند و ایجاد مسئولیت متوجه شدم که باید قوی‌تر از قبل باشم و خشمم را از زندگی و اطرافیان در خود فرو نبرم و با تمرینات سنگین دمبل، هالتر و ... فریاد بزنم و در این ورزش بود که فهمیدم باید خضوع داشت، مهربان بود و جسم و روح شاگردان و اطرافیان را التیام داد. در این میان با این ورزش من بزرگ شدم، رشد کردم، قدرت گرفتم و فهمیدم که فارغ از بحث جنسیتی جامعه‌ام به عنوان یک زن من چقدر مفید و قوی هستم.

به‌نظر شما ورزش بدنسازی در کشور ما چه فایده‌ای برای خانم‌ها دارد؟
*ورزش باعث سلامت جسم، نشاط و شادابی روح است سلامت فکر و ذهن برای بانوان ما به عنوان مادران آینده و همسران بسیار مهم می‌باشد از آنجایی‌ که بار مسئولیتی خانواده بیش‌تر بر عهده زن به عنوان همسر و مادر می‌باشد در تربیت فرزند، مدیریت خانواده همچنین در عرصه کار بانوان دوشادوش آقایان چه بسا جلوتر از آقایان قدم می‌گذارند باید سلامت جسم و روح در ابعاد گسترده داشته باشند و این ورزش این امکان را در اختیار بانوان ما قرار می‌دهد و از آنجا که زنان در شهرستان‌ها و مناطق دور و محروم غالباً در خانه به سر می‌برند و در کلانشهرها به دلیل پشت میز نشستن و کارمند بودن افزایش وزن پیدا می‌کنند و انواع بیماری‌ها و آسیب‌های جسمی را در سنین میانسالی تجربه خواهند کرد و با این ورزش این آسیب ها کاهش خواهد یافت و زنان کهنسال به توصیه و اجبار پزشک ورزش می‌کنند و از نقش شادابی روح و جسم غافلند.

برای روی آوردن جامعه به‌خصوص خانم‌ها به‌سمت ورزش چه راهکاری دارید؟
*کمبود امکانات ورزشی و هزینه‌ها و موانع ترویج و بهینه‌سازی فرهنگ ورزش در کشور علی‌الخصوص میان بانوان است. بنابراین باید:
• اختصاص باشگاه‌هایی که از ساعت 7 صبح تا 10 شب که طیف وسیعی از زنان شاغل و کارمند هم بتوانند به ورزش روی بیاورند.
• باز بودن مراکز ورزشی در روزهای تعطیل همانند آقایان.
• مراکز ورزشی از نظر بهداشت رسیدگی گردد.
• ایجاد فضاهای روباز ورزشی همانند پارک‌ها و قرار دادن مربی در فضای باز و همکاری پلیس و امنیت اخلاقی با مراکز ورزشی در فضای باز.
• نگهداری فرزندان در منزل و در کار منزل کمک کردن آقایان به همسرانشان که باعث شود بانوان بدون نگرانی از نداشتن غذا، تمیز نبودن منزل یا اینکه چه کسی فرزندم را نگهداری کند بتواند به باشگاه مراجعه کند.
• تعداد مراکز ورزشی، رسیدگی به بهداشت و پاکیزگی باعث تشویق بانوان به ورزش است و در حال حاضر به دلیل مشکلات مالی فقط 30% از بانوان ورزش می‌کنند.

بهترین خاطره‌ای که در طول این مدت در رشته ورزشیتان داشتید چه بوده؟
*شاگرد سندرومی دارم که از پیج اینستاگرامم به من مراجعه کرد با 110 کیلو وزن و اینکه این شاگرد در باشگاه‌های دیگر با مربیان تعامل نکرده و محیط باشگاه را ترک می‌کرده در حال حاضر این شاگرد 4 ماه است که در تیم خصوصی بدن‌سازی من تمرین می‌کند و از فروردین 1401 تا تیر 1401، دوازده کیلو کاهش وزن داشته و دوشادوش شاگردان دیگر تمرین انجام می‌دهد و علاقه و عشقی که به ورزش پیدا کرده برای من ستودنی است و اینکه تحت هیچ شرایطی حاضر به غیبت در جلسات نیست و خداوند را برای این خدمت‌رسانی شاکرم که توانسته‌ام انرژی و مهربانی هم برای خودم و هم برای شاگردان بیمارم به یاد بگذارم و همیشه چه در زمان حضورشان در سالن بدنسازی کنار من و چه در اجتماع و محیط خانواده از من یادی خوش داشته باشند.

مشکلات ورزشکاران خانم در رشته بدنسازی چیست؟
*من فکر می‌کنم در شرایط کنونی که مشکلات معیشتی و مالی معضل بسیاری از افراد جامعه است و خانم ها دوشا‌دوش آقایان مسئول تأمین هزینه‌های مالی خودشان هستند و بسیاری از بانوان به تنهایی بار زندگی را به دوش می‌کشند که این خود مشکلی است در بحث هزینه و زمان برای ورزش. عدم حمایت دولت از ورزش بانوان علی‌الخصوص بدنسازی، باور غلط برخی مردان ایرانی از ورزش به خصوص بدنسازی و تفکر سنتی آقایان مبنی بر این که بدن بانوان از ظرافت زنانه خارج می‌شود و مهم‌ترین بعد آن اینکه بانوان با ورزش کردن اعتماد به نفس بالایی پیدا می‌کنند و این برای عمده مردان قابل هضم نیست چون یاد گرفتند نسل به نسل زنان باید چشم گو باشند.

پیشنهاد شما برای رفع مشکلات ورزشی پیش روی بانوان چیست؟
*ایجاد امکانات و تجهیزات، سلیقه‌ای عمل نکردن مدیران، ورود اسپانسر در بخش ورزشی و باشگاه‌ها، خانواده‌ها به فرزندان آموزش ورزش کردن بدهند، سهم ورزش بانوان در سبد کالای خانواده‌ها قرار بگیرد زیرا ورزش بانوان عامل پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی است و چه بسا بسیاری از بودجه کشور صرف درمان نمی‌گردد، انجمن‌های ورزش بانوان تشکیل گردد، باید برای ورزش بانوان برنامه‌ریزی انجام شود زیرا توسعه ورزش در بین بانوان ایران نیازمند باورهای اجتماعی و نگاه‌های عادلانه و منصفانه است، باید جشنواره‌های مختلف ورزشی با محوریت بانوان علی‌الخصوص ورزش مظلوم بدنسازی، احداث زیرساخت‌های ورزشی، طرح‌های نیمه‌تمام با کمک دولت و مدیران و اسپانسرهای شخصی راه‌اندازی شود، از همه مهم‌تر نگاه جنسیتی باید از ورزش برداشته شود.

به‌نظر شما برای توسعه ورزش بانوان در کشور چه اقدامی لازم است انجام شود که تاکنون صورت نپذیرفته؟
* 1) نگاه جنسیتی هنوز بر روی ورزش بانوان وجود دارد.
2) ورزش در کشور جزئی از اولویت‌های زندگی قرار نگرفته چون فرهنگ‌سازی درستی در این زمینه از زمان کودکی انجام نشده و به دلیل برخی سنت‌ها ورزش جایگاه خود را برای بانوان پیدا نکرده علی‌الخصوص بدنسازی، بنابراین هنوز اولویت زندگی زنان ما همانند غذاخوردن، خوابیدن نشده است باید ورزش لایف استایل زندگی زن ایرانی بشود.
3) عدم همکاری ارگان‌های دولتی همانند صدا و سیما، شهرداری حتی تربیت بدنی و فدراسیون‌ها در ترویج و تبلیغ منافع ورزش برای بانوان که در سال‌های اخیر همکاری بسیار کم رنگی هم مشاهده شده که متأسفانه این کم رنگی نیز با سیاست قاطی گردید.

انتظار شما از مسئولین کشور چیست؟
*1) ایجاد امکانات و تجهیزات.
2) سلیقه‌ای عمل نکردن مدیران در فدراسیون‌ها.
3) لزوم حضور متوالی بانوان ورزشکار با اختیار در میادین ورزشی.
4) شهرداری و آموزش و پرورش باید بیش‌تر برای ورزش وارد عمل شوند.
5) ورود رسانه‌ها به عرصه ورزش علی‌الخصوص ورزش بدنسازی.
6) مسئولین دانشگاه‌ها، دانشجویان را بیش‌تر با ورزش همگانی آشنا کنند همانند برگزاری مسابقات.
7) صدا و سیما با پخش تیزر تبلیغاتی گسترش ورزشی بانوان و اعلام برنامه‌های تفریحاتی ورزشی در مراکز و مکان‌های مختلف.
8) استفاده از وسایل غیرموتوری همانند دوچرخه، اسکیت و در اختیار قرار دادن این ابزار از سوی دولت به بانوان در فضاهای عمومی.
9) احداث فضاهای روباز و سرپوشیده برای ورزشکاران با حضور مربی از سوی فدراسیون‌های مربوطه.

چه انتظاری از رسانه‌ها دارید؟
*انتظاری که از رسانه داریم رساندن صدای ورزشکاران زن به گوش مسئولین و تشویق اسپانسرها جهت سرمایه‌گذاری برای ورزش بانوان و باشگاه‌ها.

اگر مطلب خاصی است که باید بدان پرداخته شود بفرمایید؟
*امید است فضا و نگاه به ورزش بانوان از سمت جنسیتی برداشته شود و اجازه دهند زنان ما هم پای آقایان در عرصه ورزش حضور داشته باشند که در برخی ورزش‌ها این حضور دیده می‌شود ولیکن در ورزش بدنسازی بانوان نوک پیکان تخریب به سمت ورزش بدنسازی بانوان است که امید است این نوک پیکان از سمت ورزش بانوان پاک گردد.

• عاطفه موحدی

• بدنسازی بانوان

• ورزش بانوان

• بدنسازی زنان

• نگاه جنسیتی

• بانوان