زمستان سخت اروپا؛ نوید بحران، فروپاشی اجتماعی و جنگ داخلی

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»،

عنوان مقاله: The Threat of Civil War in Europe ( تهدید جنگ داخلی در اروپا )
نویسنده مقاله: لازلو برنات وسپرمی ( László Bernát Veszprémy ) / Oct 18, 2022 12:05 AM
وبسایت: The American Conservative, a publication of The American Ideas Institute(تارنمای نشریه محافظه کار آمریکن کنسرواتیو )

در حالی که سال 2022 سهم خود را از وحشت در جنگ جاری روسیه و اوکراین دیده است، این زمستان ممکن است شاهد ظهور بیشتر یک شبح جدید باشد: جنگ داخلی. پیوتر کوسیبا، محقق اجتماعی آلمانی انتظار دارد با سردتر شدن قاره، موج جدید و خشونت آمیزی از اعتراضات به راه بیفتد. کوسیبا، که در دانشگاه فناوری کمنیتس کار می کند و عضو هیئت مدیره مؤسسه تحقیقات اعتراض و جنبش برلین است، ادعا می کند که افراط گرایان راست در حال حاضر شرایط روحی و افکار عمومی را مهیا و گرم می کنند، اما چپ ها همچنین می خواهند شهروندان را با تظاهرات به خیابان ها دعوت کنند. این محقق به رسانه های آلمانی توضیح داد: «اگر بحران بیشتر طول بکشد، نمی توان تشکیل گروه های تروریستی را رد کرد، همانطور که در اعتراضات ضد پناهجویان اتفاق افتاد.
کوسیبا در توجه دادن جامعه اروپایی در موضوع بیان شده تنها نیست؛ چرا که رویترز هم در این خصوص می نویسد: «ثروتمندترین کشورهای اروپا با خطر افزایش ناآرامی های مدنی در زمستان، از جمله اعتراضات خیابانی و تظاهرات، به دلیل قیمت بالای انرژی و افزایش هزینه های زندگی، با ریسک، مواجه هستند.
و با توجه به تحلیل هایی که وجود دارد : در طول زمستان، تعجب آور نیست که برخی از کشورهای توسعه یافته در اروپا شروع به مشاهده اشکال جدی تر ناآرامی های مدنی کنند. این قبل از گزارش رویترز بود که اروپا ممکن است مجبور شود خود را برای قطعی تلفن همراه آماده کند، زیرا در حال حاضر سیستم های پشتیبان کافی در بسیاری از کشورهای اروپایی برای مدیریت قطعی برق گسترده وجود ندارد.
مسئولان هم خوشبین نیستند. استفان کرامر، رئیس دفتر اطلاعات داخلی ایالت تورینگن، به رادیو تلویزیون آلمانی ZDF گفت که احتمال تظاهرات مشروع وجود دارد اما ممکن است توسط افراط گرایان که در متن تظاهرات نفوذ کرده اند به خشونت تبدیل شود. آنها احتمالاً بدتر از آنچه قبلا گفته شده است خواهند بود. کرامر می گوید: «آنچه تاکنون در همه‌گیری کووید از نظر رویارویی‌های خشونت آمیز در شبکه‌های اجتماعی، در خیابان‌ها و میادین تجربه کرده‌ایم، احتمالاً در مقایسه با یک جشن تولد کودکان بیشتر شبیه به جشن تولد کودکان بود.»
جان لاگلند، یکی از مهمانان دانشکده ماتیاس کوروینوس مجارستان، در حالی که نسبت به "قدرت خیابان" بدبین است، پیش بینی می کند که "ما به قلمروی ناشناخته می رویم. اگر برق قطع شود، اگر مردم سرد و بی روح و بی انگیزه باشند، اگر مواد غذایی خراب شود، اگر شبکه‌های تلفن همراه خراب شود... و اگر برق برای مدت طولانی قطع شود، و کار نکند؛ نتایج "غیرقابل پیش بینی" خواهد بود.
این هشدارها ممکن است برای کسانی که به فروپاشی اجتماعی اروپای غربی در دهه گذشته توجهی نداشته و ندارند، غافلگیرکننده باشد .اما اروپا در ده سال گذشته شاهد یک سری بحران‌های اجتماعی فزاینده بوده است، از افزایش عمده هزینه‌های زندگی گرفته تا مهاجرت انبوه و قرنطینه‌های وسیع و گسترده در سطح جامعه. زمستان بدون انرژی ممکن است شبیه نی باشد که کمر شتر را می شکند.
در سال 2018، جنبش جلیقه زردها در فرانسه، 300000 نفر را در بیش از هزار تظاهرات علیه افزایش قیمت سوخت دیزل که به طور متوسط به 1.51 یورو در هر لیتر افزایش یافته بود، به خیابان ها آورد (امروز قیمت هر لیتر 1.65 یورو است). آنها آتش روشن کردند، تابلوهای خیابان ها را پاره کردند، سنگرها را برپا کردند، سنگ فرش ها را در اورده و در حالی که شعارهایی علیه امانوئل ماکرون، رئیس جمهور لیبرال سر می دادند، به سوی پلیس پرتاب کردند. معترضان جلیقه زردها، سفیدپوستان میانسال اروپایی از محله های طبقه کارگر بودند. آیا فرانسه با سرد شدن بخاری ها و خاموش شدن باتری تلفن ها، برای شورش جوانان مهاجراز محله های یهودی نشین آماده است؟
«فرهنگ اعتراضی» جوانان مهاجر در بیست سال گذشته به خوبی مستند شده است. در فرانسه، هزاران خودرو در هر شب سال نو می سوزند و در پاییز سال 2005، بیش از 8000 وسیله نقلیه از بین رفتند. البته رسانه های لیبرال در برخورد با این موضوع مشکل دارند. چرا فرانسوی‌ها در شب سال نو اتومبیل‌ها را آتش می‌زنند؟... این به دلیل یک سنت دیرینه فرانسوی است که جوانان ماشین ها را در بخش‌های خاصی از شهرها به آتش می‌کشند. توجه داشته باشید که استفاده از اصطلاح «جوانان» در اینجا، بدون صفت، برای «مهاجران» سخنگو است.
در همین حال، اخبار سوئد در آوریل امسال را به سختی می توان با چنین استفاده خلاقانه ای از کلمات پنهان کرد: پلیس گفت: «ناآرامی های چند روزه در سوئد، ناشی از آتش زدن قرآن توسط یک گروه راست افراطی، حداقل 40 نفر را مجروح کرده است. فرانس 24 گزارش داد، و خواستار منابع بیشتر برای مقابله با خشونت شد. ده ها ماشین پلیس در آتش سوختند. مسیحی‌های سوئدی به ندرت محله‌های خود را برای دفاع از قرآن به آتش می‌کشیدند: این کار بدیهی است که توسط مهاجران انجام می‌شد. اما این صرفاً تکرار اتفاقات قبلی بود: در سال 2018، 80 خودرو در سراسر کشور توسط "جوانان" به آتش کشیده شد و اتفاقات مشابهی در سال 2013 رخ داد.
این شورش ها آنقدر رایج است که حتی در تلویزیون و فیلم نیز به تصویر کشیده شده است. اخیرا فیلم اکشن فرانسوی آتنا داستان شورش دسته جمعی مهاجران علیه پلیس فرانسه در پی مرگ یکی از اعضای گروه جوان را روایت می کند. اما سریال آلمانی Dogs of Berlin محصول 2018 که اکنون در نتفلیکس نیز پخش می‌شود، شاید تصویر بهتری ارائه دهد. این برنامه تلویزیونی نه تنها به احتمال شورش باندهای مهاجر، بلکه به گروه‌های نئونازی که آماده سرمایه‌گذاری در چنین بحرانی هستند که به آرامی در زیر سطح یک آرمانشهر لیبرال در حال رشد است، توجه می‌کند.
موضوعات کمی به اندازه چشم انداز جنگ داخلی بین گروه های مهاجر و نئونازی ها در اروپا بحث برانگیز است. موضوع یک میدان مین است. هرکسی که خشونت راست افراطی را به اندازه کافی قوی محکوم نکند، به راحتی می تواند خود را متهم به «سفید کردن» عاملان آن بیابد. در عین حال، بسیاری از محافظه‌کاران در اروپا آنقدر از این که به همه و همه چیز برچسب «راست افراطی» زده می‌شود خسته شده‌اند که دیگر نمی‌خواهند درباره تهدید واقعی نئونازی بشنوند.
البته از نظر اخلاقی و حقوقی مسئولیت هر گونه خشونت تنها بر عهده عاملان و محرکین است. در عین حال نباید فراموش کرد که پدیده‌های مختلف اجتماعی در تعامل دائمی با یکدیگر هستند و مهاجرت دسته جمعی در ادبیات جامعه‌شناسی و روزنامه‌نگاری بین‌المللی به عنوان یکی از دلایل اصلی تقویت دیدگاه‌های راست افراطی توصیف می‌شود.
برخی این نظریه را مطرح کرده‌اند که جوامع مسلمان اروپایی ممکن است در پاسخ به حملات بین‌المللی تروریسم اسلام‌گرا مورد حمله تروریست‌های راست افراطی قرار گیرند و این خشونت‌ها ممکن است منجر به رادیکال شدن بیشتر جوامع مسلمان مهاجر شود. پس از حملات سال 2015 در پاریس، جف گوئو روزنامه نگار در واشنگتن پست خاطرنشان کرد که بسیاری از جوامع مسلمان در غرب اروپا و آمریکای شمالی پس از حمله جهادی تهدید شده اند. این مهم بود زیرا همانطور که عنوان مقاله جف گوئو می‌گوید: «نفرت از مسلمانان درست به نفع دولت اسلامی است.»
در سال های پس از بحران مهاجران در سال 2015، احتمال وقوع جنگ داخلی بین تروریست های( مدعی دروغین) اسلامی و راست افراطی در اروپا به طور فزاینده ای توسط محققان و سیاستمداران مورد بحث قرار گرفته است. در یک مورد نادر از اجماع دو حزبی، آیاان هیرسی علی، منتقد اسلام آزادیخواه، سازمان غیردولتی "ضد فاشیست" بریتانیا امید نه نفرت، و امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، همگی اعتراف کردند که چشم انداز یک "جنگ داخلی" بین مسلمانان و راست افراطی وجود دارد. به طرز خطرناکی نزدیک بود: البته ماکرون از «جنگ داخلی» در رابطه با مسئله برقع صحبت کرد. پیتر کرشتس، رئیس سازمان اطلاعات مدنی مجارستان، در ارائه‌ای در سال 2019، وضعیت را به طور خلاصه بیان کرد: "با رشد اسلام ستیزی در غرب، جامعه مسلمانان مورد حمله قرار می‌گیرد و ممکن است جهادی‌ها بخواهند انتقام بگیرند." به نظر می رسد سایر مقامات اروپایی موافق باشند. دفتر هماهنگی ملی هلند برای امنیت و مبارزه با تروریسم از مدت ها قبل رشد راست افراطی و افراط گرایی اسلام گرا را محکوم کرده است. ظاهراً نمی توان یک ملت 17 میلیونی را با 100000 مهاجر سرازیر کرد بدون این که تنشی ایجاد شود. شایان ذکر است که پس از بدنام ترین حملات راست افراطی در آلمان در دوره اخیر، مانند تیراندازی در هانائو در سال 2020 و حمله ضربتی در فولکسمارسن در فوریه 2020، مقامات، حفاظت از تأسیسات جامعه مسلمانان را تقویت کرده اند. پس از تیراندازی در مارس 2019 در اوترخت، که در آن یک عامل مسلمان( به ادعای مسموم آنان) عابران را کشت، پلیس هلند نیز مساجد شهر را به دلیل ترس از یک ضدحمله راست افراطی بسته و تعطیل نمود.
تحلیل گران اروپایی معتقدند حمله اوترخت به روند نگران کننده تری اشاره دارد. این حمله اسلام گرایان خود پاسخی به قتل عام در مسجدی در کرایست چرچ نیوزلند در همان ماه بود که به نوبه خود پاسخی به حملات مسلمانان در خاور دور به مسیحیان بود. از اقدامات مقامات اروپایی مشخص می شود که آنها از یک سلسله حملات تروریستی پی در پی می ترسند که در پاسخ به حملات در نقاط مختلف جهان، جهادگران و تروریست های نئونازی حمام خونی را علیه مسیحیان و مسلمانان بی گناه در اروپا به راه اندازند.
بنابراین، آیا قرار است شهرهای اروپا در زمستان امسال بسوزند؟ در حالی که نمی‌توان دقیقاً دانست که چه اتفاقی خواهد افتاد، اعتراضات توده‌ای و ناآرامی‌های مدنی کاملاً اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسند: در واقع، اعتراضات در شهرهای اروپایی چون انگلیس، فرانسه، آلمان، چک، و... در حال وقوع است. تحلیل گران یاد شده می گویند در اینجا دوست دارند برخی از روزنامه های اصلی را که در مورد ناآرامی ها گزارش می دهند نقل قول کنند، اما افسوس که به نظر می رسد حکومت ها و دولت ها نسبت به این اعتراضات کور هستند.
در جاهای دیگر نیز فروپاشی عمومی از قبل آغاز شده است. در ژانویه، قبل از شروع جنگ اوکراین، دولت قزاقستان به دلیل اعتراضات خشونت آمیز ناشی از افزایش تورم تقریباً سقوط کرد. "نارضایتی ناشی از تورم به سرعت در قزاقستان افزایش یافته است، جایی که ناآرامی های خشونت آمیز منجر به استقرار نیروهای حافظ صلح خارجی شده است. سرعتی که اعتراضات قزاقستان به قیمت سوخت به چالشی گسترده تر برای رژیم تبدیل شد، دیگر دولت های منطقه را نگران خواهد کرد. اکونومیست اینتلیجنس توضیح داد که یک اثر نمایشی بر شهروندان خود دارد.
حتی تا مارس سال جاری، هزینه های بالای انرژی پیش از این باعث ناآرامی در بخش هایی از اروپا شده بود. به گزارش آسوشیتدپرس، در اسپانیا، "جمع آوری کنندگان یک شبه لاستیک های سوخته را به یک بزرگراه پرتاب کردند.... وزارت کشور گفت که پلیس شش نفر را دستگیر و 34 نفر دیگر را تحت بازجویی قرار داد. کامیون داران اعتصابی نیز متهم به پرتاب سنگ به کامیون ها شده اند که هنوز در حال حاضر کار می کنند، برزنت های بار را پاره می کنند، لاستیک های کامیون را پنچر می کنند و رانندگان شاغل را به خشونت تهدید می کنند.»
شاید زمان دوباره ثابت کند که ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان درست می گوید. او چند هفته پیش در سخنرانی خود در پارلمان مجارستان با اشاره به این که زیان ویرانگری که چپ ایتالیا در جریان انتخابات اخیر متحمل شد با توجه به تنش‌های سرد و داغ پیش رو بین راست‌گرایان افراطی و افراط‌گرایان اسلام‌گرا، به خوبی می‌توان پیش از پایان زمستان، چندین دولت جهانی‌گرای اروپایی دیگر را با تغییر مواجه سازد.