آخرین رسول نگار و اوّلین وقار بهار

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، امروز نوید احیای عاشقان را از زبان صبای صبح می‌توان شنید؛ خورشید رسالت از کوهسار کرامت عرش، طلوعی شکوهنده یافت. نشاط بهار و رونق باغ بر بسیط خاک گسترد و بشارت شگرف از ملکوت تراوید و بر دل های مشتاقان نزول کرد.
در لحظه ی تلألؤ گوهر رخشان وجود مقدّس خاتم‌ الانبیاء (ص) دریاچه ی دنائت خشکید، طاق طغیان فرو ریخت و بت های بهت و جهالت بنی‌ آدم به خاک افتاد. باران ستاره و یاس از آسمان مکه بارید. سپاه سپیده بر جنود ظلمت تاخت. آبشار بشارت و نوید امید، تراوید. خستگان زمین و مظلومین زمان را توان و تبسم به جان و لب نشست. روح بهاران از آفاق وصال دمید و عطر عطا در سرای آفرینش پیچید. مسجود ملائک و محمود خلائق و مصطفای دلدار و امیر دلشدگان، خرامان به محفل دلخستگان آمد.

مسیح بن مریم از عرش به زیر آمد و در قدوم محمّد (ص) شمع شعفناکی افروخت و موسای عمران با عصای ارادت، دریای شوق را شکافت. سرادق توحید و رایت نور در وادی وداد، برافراشتند و هلهله‌ ی اهل نیاز به آسمان برخاست. بر دشت خشک خاطرات رنج و جهل و جفا، سبزه ی صدق و عشق و صفا رویید و درخت سترگ رسالت به ثمر نشست. محمود آسمانیان از عرش عنایت یار به جمع اهل نیاز آمد.
آمد محمّد و عطر سحر در سرای دل پیچید. آمد محمّد و بارگاه باهِرِ مِهر، بر بسیط خاک، برپا شد. آمد محمّد و بوستان عاشقان، گل افشان شد.
السّلام علیک یا رسول‌ اللّه! سلام بر امیر عارفان و امین مؤمنان!
سلام بر تو ای پاکتر از نسیم صبحگاهان! ای شعفیستان یاران، ای روح نیایش و ای نور ناب یار. با کدامین زبان و قلم، وصف تو شاید که افلاک، رهین خلقت توست؛ «لولاک لَما خلقتُ الافلاک.»
معراج تو لقای یار است و معراج ما محراب ابرویت. مکتب تو رحمت رحیم است و آیین ما خورشید نگاهت. قبله‌ ی تو ذات حمید است و کعبه‌ ی ما زلف سیاهت. تو عبد نور سماواتی و ما عبید نور سیمایت. تو ساجد آستان یکتایی و ما خاضع خُـلق یکتایت؛ «انک لعلی خُـلـُق عظیم.»

آسمان، بار امانت عشقت نتوانست کشید و قرعه‌ ی ارادت به نام ما بیدلان زدند. ای آخرین رسول نگار و اوّلین وقار بهار! در قدوم تو یاسمن ها به سجده افتادند و آوای رضایت و شُکر از قنوت سپیداران برخاست. دل های پاک عاشقان، حرای گام های تو باد. میلاد تو آغاز انتشار فضائل است یا طه! پدر و مادرم فدای یک تبسم ملیح تو باد. گلخند قدسی رضایت تو می‌جوییم و کرامت باران نگاهت. کاش منادای بشارت تو باشیم و پذیرای مخلص انذارت؛ «انّا ارسلناک شاهداََ و مبشّراََ و نذیرا.» نگاه رأفت تو هماره بر امّت یکتاپرستت باد.
مدینه امروز مسرور گام های دیگری هم هست. آیینه‌ دار آیین آسمانی امین ایمانیان (ص)، صادق آل یاسین (ع) با حضور خدایی خویش، قدم بر آستان دیده‌ ی شیعیان نهاد. انشراح سینه‌ ی سترگ نبی (ص)، علم علی (ع)، حلم حسن (ع)، حماسه‌ ی حسین (ع) و سطوت زهرا (س) دوباره در مدینه هویدا شد. طلوع سپیده‌ ی صادق و فجر حقایق برآمد و گوهر دانش و عشق و قیام، تابید و انوار اسرار آل محمّد (علیهم السّلام)، تاریخ عاشقان را فرا گرفت.

میلاد مِهر سپهر هدایت، محمّد مصطفی، خاتم الانبیاء (ص) و ولادت ستاره‌ ی آسمان ولایت، صادق آل رسالت (ع) خجسته باد.
خدایا! به سیمای دلربای حبیبت سوگند؛ ما مریدان نبوّت و ولایت را در طریق انبیاء و اولیاء برگزیده‌ ات مستدام و مقاوم بدار و توفیق اطاعت از نایب ولیّ عصر (عج)، خامنه‌ ای عزیز را هماره قرین راهمان گردان.

سیّد مسعود علوی

• سیّد مسعود علوی

• خاتم الانبیاء

• میلاد حضرت محمد

• ولادت رسول اکرم