درپی تحولات اخیر سوریه، ارتش رژیم صهیونیستی با سو استفاده از شرایط خاص امنیتی حاکم دست به حملات گسترده به خاک سوریه زده و برای اولین بار از زمان جنگ اکتبر ۱۹۷۳ وارد خاک این کشور شده و شهرهای بعث و حضر در استان قنیطره سوریه را اشغال کرده .
پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، درپی تحولات اخیر سوریه، ارتش رژیم صهیونیستی با سو استفاده از شرایط خاص امنیتی حاکم دست به حملات گسترده به خاک سوریه زده و برای اولین بار از زمان جنگ اکتبر ۱۹۷۳ وارد خاک این کشور شده و شهرهای بعث و حضر در استان قنیطره سوریه را اشغال کرده و به سمت شهر درعا حرکت کرده ونیز بخشهای از سویدا را تصرف کرده است.
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیرجانی رژیم صهیونیستی روز یکشنبه 5 اسفند ماه( 23 فوریه) بیان داشت که جنوب سوریه باید غیرنظامی باشد و اسرائیل حضور نیروهای هیئت تحریر الشام یا هر گروه وابسته به حکومت جدید سوریه را در جنوب این کشور تحمل نخواهد کرد.
این سخنان نتانیاهو، خشم ساکنان مناطق جنوبی سوریه را در پی داشت. اهالی مناطق بصری الشام، عتمان، نوی، جباب، داعل، انخل و الحراک در استان درعا و مناطقی در استان قنیطره طی ساعات اخیر با برگزاری تجمعی اعتراضی، سخنان نخست وزیر اسرائیل را محکوم کرده و خواستار خروج نظامیان صهیونیست از خاک سوریه شدند.
علاوه بر استانهای قنیطره و درعا، شهر سویداء نیز شاهد تجمع سوریها بوده است. ساکنان شهر سویداء با تجمع در میدان الکرامه، اعتراض خود را به سخنان نتانیاهو و حضور نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی در خاک سوریه اعلام کردند.
با توجه به سخنان نتانیاهو هزاران نفر از مردم سوریه روز دوشنبه 24 فوریه( 6 اسفند ماه) در استان قنیطره در جنوب غربی سوریه تظاهرات کردند تا نارضایتی عمیق خود را از حضور نیروهای اشغالگر اسرائیل در قله جبل الشیخ و در منطقه به اصطلاح "حائل" در داخل بلندیهای جولان اشغالی سوریه ابراز کنند.
این تظاهرات در شهرهای مدینه السلام و خان ارنابه برگزار شد و شرکت کنندگان در آن شعارهایی علیه بنیامین نتانیاهو نخست وزیرتحت تعقیب اسرائیل و رژیم اشغالگر تل آویو سر دادند. آنها اعتراض خود را به استقرار غیرقانونی نظامیان اسرائیلی در جنوب سوریه اعلام کردند و به شدت سیاست های تجاوزکارانه رژیم جعلی غاصب نسل کش صهیونیستی علیه سوریه را محکوم کردند.
معترضان با فریاد«اسرائیل، ازسوریه برو بیرون»، خواستارخروج کامل نیروهای اشغالگراسرائیل ازجنوب سوریه شدند.
قرار است روز سه شنبه راهپیمایی های بیشتری در شهر«جاسم» و سایر نقاط استان «درعا» در محکومیت شدید مداخله خارجی در امور داخلی سوریه و نقض حاکمیت ملی سوریه برگزار شود.
استان درعا (به عربی: محافظه درعا)، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است. این استان در جنوب کشور واقع است. این استان، از شمال به استان ریف دمشق، از جنوب به کشور اردن، از مغرب به استان قنیطره و از مشرق به استان سویداء محدود شدهاست. استان درعا منطقهای بیابانی است که به سهل حوران معروف است. مساحت این استان در حدود ۳۷۳۰ کیلومتر مربع میباشد.
منطقه باستانی درعا که دشت معروف 'حوران' نیز در آن قرار دارد، با ۳ هزار و ۷۳۰ کیلومتر یکی از ۱۴ استان سوریه است که با توجه به مساحت کم آن بیش از یک میلیون نفر از جمعیت ۲۲ میلیونی سوریه را در خود جای داده و با توجه به فاصله کمتر از ۵۰ کیلومتری آن با دمشق از مناطق پرجمعیت این کشور به شمار می رود و شهر 'بصری شام' و آنفی تئاتر باستانی بصری شام در این استان قرار دارد.
راهبردی بودن موقعیت جغرافیایی درعا در طول تاریخ، وجود برخی تاسیسات نظامی سوریه در این منطقه به جهت نزدیکی با سرزمینهای اشغالی به منظور مقابله احتمالی با تجاوزات آن، وجود یکی از مناطق آزاد اقتصادی در این استان، شهرک صنعتی و هم مرز بودن آن با اردن به عنوان دروازه تجارت این کشور با اروپا با بزرگراه ترانزیت مهم متصل به 'حلب' در شمال سوریه به عنوان یکی از منابع درآمد اقتصاد این کشور و اردن موجب شده تا درعا به یکی از مناطق مهم سوریه تبدیل شود.
استان درعا یکی از استانهای مهم و راهبردی سوریه محسوب می شود که منطقه ای راهبردی برای حامیان تروریستها برای وارد کردن سلاح به داخل سوریه از طریق اردن محسوب می شد.
این شهر از حیث نزدیکی به جاده های استراتژیک و راهبردی در جنوب غربی سوریه دارای اهمیت زیادی است. تسلط بر این شهر به مثابه درهم شکستن توطئه ضد سوریه است.
سازمان دهندگان این راهپیمایی گفتند که تجمعات آتی بر رد کامل مداخله در مسائل داخلی کشور سوریه و همچنین احترام کامل به تمامیت ارضی و استقلال تصمیم گیری آن متمرکز خواهد بود.
این تظاهرات اعتراضی به خاطر آن صورت می گیرد که نتانیاهو روز یکشنبه گفته است که نیروهای این رژیم سفاک متجاوز آدم کش در اجلاس جبل الشیخ که رژیم صهیونیستی آن را هرمون می نامد[1] و منطقه امنیتی مجاور آن؛ حضور نظامی خواهند داشت.
جبل الشیخ مجموعه عظیمی از قله های کوه پوشیده از برف است که بر فراز مرز سوریه و لبنان برافراشته است.
این شهر مشرف به حومه دمشق و همچنین بلندیهای جولان تحت اشغال اسرائیل است که اسرائیل در جنگ شش روزه سال 1967 از سوریه تصرف کرد.
این جبل الشیخ مرتفعترین نقطه منطقه است که بر لبنان، سوریه، اردن و فلسطین اشراف دارد. وقتی رسانههای حامی تحریرالشام، سیرک زندان صیدنایا را از آنتن الجزیره به افکار عمومی جهان القاء میکردند، اسرائیل در حال پیشرویهای جغرافیایی و تاریخی خود برای تصرف این کوه سوقالجیشی بود!
نتانیاهو در مراسم فارغالتحصیلی از دوره افسری در شهر هولون، در جنوب تلآویو، گفت: نیروهای نظامی اسرائیل برای محافظت از شهرکهای ما و خنثی کردن هرگونه تهدیدی دربالای کوه هرمون و منطقه حائل به طور نامحدود باقی خواهند ماند.
وی ازدولت جدید سوریه خواست تا «غیر نظامیسازی کامل» جنوب سوریه از جمله استانهای قنیطره، درعا و سویدا را اجرا کند.
نتانیاهو این جنایتکار بین المللی همچنین گفت که اسرائیل «اجازه نمیدهد» نیروهای وابسته به حیاط تحریر الشام یا ارتش جدید سوریه وارد منطقه جنوب دمشق شوند.
تأکید قبائل سوری بر حفظ تمامیت ارضی سوریه و دفاع از یکپارچگی آن
قبایل سوری در جنوب سوریه اعلام کردند که «اظهارات تهاجمی» نتانیاهو را رد می کنند.
آنها در بیانیه ای اعلام کردند: ما فرزندان طوایف جنوب سوریه با آگاهی و مسئولیت کامل بیانیه های تجاوزکارانه صادر شده توسط نتانیاهو را دنبال می کنیم که وحدت سوریه، سرزمین و مردم آن را هدف قرار داده و به دنبال ایجاد اختلاف بین اقوام و قبائل آن است.
قبائل سوری«هرگونه دخالت رژیم صهیونیستی در امور سوریه» را رد کرده و بر«وفاداری مطلق به کشور واحد سوریه» تأکید دارند و خواستار«همبستگی ملی میان همه اقوام» مردم سوریه می باشند.
دراین بیانیه برحاکمیت کامل سوریه برتمامی اراضی خود ازجمله جولان اشغالی تأکید شده و اشغال سرزمینهای عربی توسط اسرائیل اقدامی غیرقانونی عنوان گشته است که با گذشت زمان تغییر نخواهد کرد.
ما قبایل جنوب سوریه تأکید می کنیم که تلاش های نتانیاهو و امثال او برای فتنه انگیزی بوده و بخش جدایی ناپذیری از سوریه یکپارچه هستیم و هر گونه برنامه خارجی که هدف آن تضعیف وحدت ما باشد را رد می کنیم. ما به سرزمین خود وفادار خواهیم ماند و به تصمیم ملی خود پایبند خواهیم بود و با تمام توان از هویت سوری خود دفاع خواهیم کرد.
نیروهای اشغالگر اسرائیل پس از سقوط دولت اسد در دسامبر سال گذشته، جنوب سوریه را در نوردیدند و از منطقه غیرنظامی شده عبور کردند و اشغال غیرقانونی چندین دهه خود را در این کشور گسترش دادند.
تل آویو از آن زمان به گسترش اشغال خود در سوریه ادامه داده و ساخت حداقل هفت پایگاه نظامی دائمی در منطقه جنوبی این کشور را آغاز کرده است. رژیم جعلی صهیونی گفته است که حضور اشغالگرانه آنان در سوریه نامحدود خواهد بود.
دراولین هفتههای تهاجم اسرائیل به جنوب- که شامل حملات هوایی گسترده برای از بین بردن زیر ساختهای نظامی دولت سابق سوریه بود - نیروهای اسرائیلی تعدادی شهرک و روستا را محاصره کردند و خواستار تسلیم همه سلاحها شدند. درنشست گفتوگوی22 فوریه استان قنیطره درجنوب سوریه برلزوم حفظ وحدت کشور،آزادسازی بلندیهای جولان اشغالی از اسرائیل و مقاومت در برابر تهاجمات اسرائیل به اراضی دیگر سوریه تأکید شد.
یک جناح تازه تأسیس مقاومت سوریه که خود را جبهه مقاومت اسلامی در سوریه (IRFS) می نامد، مسئولیت حمله تیراندازی در 31 ژانویه علیه نیروهای اشغالگر در قنیطره را بر عهده گرفت.[2]
دلیل تشدید تحرکات اشغالگرانه رژیم صهیونیستی در سراسر سوریه
«عبدالباری عطوان» سردبیر روزنامه فرامنطقهای رأیالیوم و تحلیلگر شناخته شده فلسطینی، مقاله جدید خود را به تشدید تحرکات اشغالگرانه رژیم صهیونیستی در سراسر سوریه به ویژه جنوب این کشور اختصاص داده و نوشت: بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر میخواهد شکستهای خود در نوار غزه و کرانه باختری را با تشدید اشغالگری در جنوب لبنان و جنوب سوریه تحت حمایت آمریکا و دولت دونالد ترامپ بپوشاند.
عبدالباری عطوان تاکید کرد: رژیم صهیونیستی بعد از تثبیت اشغالگری خود در 5 منطقه راهبردی در جنوب لبنان با نقض توافق آتش بس، اکنون همه تلاش خود را متمرکز بر تکرار همین سناریو در جنوب سوریه کرده است؛ زیرا اطمینان دارد که حداقل در حال حاضر کسی در سوریه نیست که مقابل این رژیم بایستد.
همان گونه که در یادداشت مذکور مطرح گردید نتانیاهو در سخنان خود در مراسم فارغ التحصیلی یک دوره افسری ارتش رژیم صهیونیستی خواستار خلع سلاح دولت سوریه در همه مناطق جنوب این کشور از قنیطره تا سویداء و سپس کل استان درعا شد و بار دیگر تأکید کرد که نیروهای خود را از مناطق حائل به ویژه کوه حرمون در سوریه خارج نخواهد کرد.[3]
بر اساس یادداشت عطوان، نتانیاهو با حمایت مستقیم ترامپ و مشاوران صهیونیست او، به دنبال اجرای این توطئه بوده و فروپاشی وضعیت رسمی اعراب را فرصتی طلایی برای تحقق این نقشههای توسعه طلبانه میبیند. اما خطرناکترین قسمت این پروژه، کاشتن بذر اختلاف میان جامعه اقلیت دروزی[4] با سایر گروههای مردمی سوریه است؛ دروزیهایی که تعلق تاریخی و ایدئولوژیک به ملت عربی سوریه دارند.
از نگاه این تحلیل گر معروف عرب؛ رژیم صهیونیستی تلاش دارد دروزیها را از هویت عربی آنها جدا کرده و به این اقلیت، هویت صهیونیستی بدهد و آنها را همچون نگهبانی، مسئول محافظت از مرزهای اراضی اشغال شده توسط اسرائیل کند.
عطوان در این یادداشت می نویسد: بزرگترین خطری که جامعه شریف دروزی را در طول تاریخ خود تهدید میکند، هرگز از جانب اعراب و مسلمانان نبوده؛ بلکه رژیم صهیونیستی به نمایندگی از غرب همواره توطئههایی علیه دروزیها طراحی کرده است. بارزترین دلیل در این زمینه نمادهای ملی دروزی هستند که در برابر صهیونیستها ایستادند و در رأس آنها سلطان پاشا الاطرش[5] و کمال جنبلاط[6] قرار دارند که ضد پروژه صهیونیسم جنگیدند.
در ادامه این یادداشت آمده است: به نظر میرسد که دولت جدید سوریه همچنان به سیاست سکوت در برابر هرگونه تجاوز و اشغالگری رژیم صهیونیستی ادامه خواهد داد؛ همانطور که ابومحمد جولانی گفت که سوریه مرکز هیچگونه جنگ یا تقابلی با هیچ یک از کشورها و طرفهای همسایه نیست. در واقع منظور او رژیم صهیونیستی بود و علنا تاکید کرد که نمیخواهد با این رژیم بجنگد؛ حتی اگر صهیونیستها همچنان قصد ادامه تجاوز و اشغالگری در سوریه را داشته باشند. [7]
این تحلیل گر برجسته عرب بدرستی اعتقاد دارد؛ سکوت در برابر این نقشههای استعماری رژیم صهیونیستی در سوریه و لبنان و هرکشور عربی دیگری و عدم مقابله با آن، اوج خیانت و تبانی تلقی میشود و هیچ بهانهای برای آن پذیرفته نیست؛ زیرا اراضی عربی مقدس بوده و دفاع از آن برای هر عرب مسلمانی واجب است. ما در نوار غزه، کرانه باختری، جنوب لبنان و یمن نمونه و الگویی از مقاومت در برابر اشغالگری داریم و مطمئن هستیم که ملت غیور سوریه هم لحظهای در مقابله با این استکبار و اشغالگری رژیم متجاوز اسرائیل تردید نخواهند کرد.
عطوان فلسطینی در پایان مقاله خود به زیبایی اشاره می کند که: سوریهای که ما میشناسیم، همان سوریهای است که در تمام جنگهای اعراب علیه رژیم غاصب صهیونیستی و برای دفاع از شرافت مقدسات و کرامت امت اسلامی شرکت کرد و هزاران شهید را در این راه داد و بارها در محاصره سنگین گرسنگی از سوی دشمنان قرار گرفت، اما تسلیم نشد.
رهبرمعظم انقلاب اسلامی روز چهارشنبه 12 دی ماه سال جاری در آستانه پنجمین سالگرد شهادت سردار سلیمانی، در دیدار خانواده شهید سردار قاسم سلیمانی و جمعی از خانوادههای«شهیدان مدافع حرم و شهیدان مقاومت»، استمرار حضور اشغالگران متجاوز در سوریه را ناممکن دانستند و گفتند: سوریه متعلق به مردم سوریه است و متعرضان به خاک سوریه، بدون تردید روزی در مقابل قدرت جوانان غیور سوری مجبور به عقبنشینی خواهند شد. متجاوز باید ازخاک متعلق به یک ملت خارج شود و گرنه او را اخراج میکنند؛ بنابراین پایگاه های آمریکایی هم حتماً در زیر لگد جوانان سوری پایمال خواهد شد.[8]

پینوشت:
[1] - کوه هرمون یا جبلالشیخ (به انگلیسی: Mount Hermon) با ارتفاع ۲۸۱۴ متر، یک رشتهکوه عظیم در خاورمیانه و در مرز لبنان، اسرائیل و سوریه است. قله آن بلندترین کوه سوریه است و در دامنه جنوب غربی آن، بلندترین نقطه بلندیهای جولان تحت اشغال اسرائیل با ارتفاع ۲۲۲۴ متر قرار دارد.دامنه جنوبی آن که دارای پیستهای اسکی میباشد، مشرف به منطقه اشغال شده بلندیهای جولان توسط اسرائیل است و نیروهای سازمان ملل متحد در ارتفاعات کوه مستقر هستند. کوه هرمون یکی از کوههای بزرگ غرب خاورمیانه است و منطقهای راهبردی محسوب میشود. این رشتهکوه سطحی بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر مربع را تشکیل میدهد که ۷۰ کیلومتر مربع آن در اشغال اسرائیل است و قسمت عمده منطقه اشغالی در جنگ ششروزه سال ۱۹۶۷ و قسمتی دیگر در جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ به تصرف درآمده است. رشتهکوه هرمون به طول ۲۵ کیلومتر در امتداد مرز سوریه و لبنان و در جهت جنوب غربی-شمال شرقی کشیده شده است. در جنوب، این کوهستان به بلندیهای جولان که توسط اسرائیل ضمیمه شده، ختم میشود و در شمال شرقی به رشتهکوه لبنان شرقی میپیوندد. به دلیل ارتفاع زیاد، کوه هرمون در دامنه غربی خود بارش قابل توجهی را جمعآوری میکند که به منابع مختلف آب میرسد. در ضلع جنوبی و غربی آن، سه سرچشمه رود اردن به نامهای حاصبیانی، دان و بانیاس (که به آن رود حرمون نیز میگویند) قرار دارند. این کوه عمدتاً از سنگ آهک و سنگهای آتشفشانی تشکیل شده است. با ارتفاع ۲۸۱۴ متر از سطح دریا، هرمون با سه قله خود بر مناظر اطراف تسلط دارد. بیش از ۱۸۰۰ متر از این کوه چندین ماه در سال پوشیده از برف است، به همین دلیل به عنوان «کوه پیرمرد» یا «کوه برف» نیز شناخته میشود. بلندترین نقطه بلندیهای جولان تحت کنترل اسرائیل در ارتفاع ۲۲۲۴ متری، حدود ۱۱٫۵ کیلومتری جنوب-جنوب غربی قله هرمون قرار دارد.
2- Thousands of Syrians Protest ‘Aggressive’ Netanyahu Plan. Kayhan .ir. Translator and author: Asadollah Afshar. Publish Date Tuesday 25 February 2025
[3] - نتانیاهو با وقاحت تمام، حاکمان جدید سوریه را تهدید کرد که در صورت انجام هر تحرکی از سوی آنها، اسرائیل پاسخی قوی خواهد داد و وجود هیچ گونه نیروهای وابسته به دولت جدید سوریه یا ارتش و یا هیئت تحریرالشام را در جنوب سوریه تحمل نمیکند. روشن است که نتانیاهو که اکنون ارتفاعات جولان را به اراضی تحت اشغال رژیم صهیونیستی ضمیمه کرده، میخواهد با هموار کردن مسیر الحاق جنوب سوریه و جدا کردن کامل آن از کشور سوریه، طرح خود را برای اجرای پروژه قدیمی صهیونیستها در گسترش اشغالگری در اراضی عربی اجرا کند.
[4] - دروزی ها یک اقلیت کوچک حدوداً یک میلیون و پانصد هزار نفری را تشکیل می دهند که عمدتاً در سوریه، لبنان، فلسطین و اردن حضور دارند. دروزی ها در سده ۱۱ میلادی از اسماعیلیه منشعب شدند و از مکاتب گنوسی و فلسفه نوافلاطونی تأثیر پذیرفته اند. آنها خود را موحد می دانند اما برخی ابهامات درباره آنها وجود دارد که باعث شده برخی مذاهب اسلامی دیگر، آیین دروزی و پیروان آن را به خروج از اسلام و بدعت گذاری در دین متهم سازد. مرحوم دهخدا معتقد بود که دروزی ها منسوب به فردی به نام محمدبن اسماعیل درزی، مکنی به ابوعبدﷲ، هستند. دهخدا می گوید که او ایرانی الاصل است و در اواخر سال ۴۰۷ هـ.ق وارد مصر شد و به خدمت الحاکم بأمراﷲ درآمد، بعضی ها معتقدند که از منطقه ای به نام درزیه یا ترزیه در استان فارس بوده و به مصر می رود و معتقد به الوهیت «حاکم بامرالله» ششمین خلیفه فاطمی بود. اندیشه های کلامی دروزی ها را ما به چند قسمت می توانیم تقسیم کنیم؛ یک بخش آن بخش متافیزیک اندیشه دروزی هاست که مبتنی بر اندیشه نوافلاطونی است. قسمت دوم آن به احکام فقهی و حقوقی برمی گردد که از طرف حاکم به مناسبت های مختلف صادر می شود. منظور از حاکم همان حاکم بامرالله است. «المنفرد بذاته» کتاب مقدس دروزی ها می باشد. دروزی ها مانند بسیاری از فرقه های گنوسی معتقد به تقسیم هستی به دو قسمت روحانی و جسمانی هستند و همین تقسیم روحانی را هم در بین انسان ها اعمال می کنند. می گویند افراد از نظر مذهبی به دو دسته روحانیون و جسمانیون تقسیم می شوند. از رهبران معاصر این فرقه که خیلی در جنگ های داخلی لبنان مهم بودند کمال جنبلاط پدر همین ولید جنبلاط رهبر فعلی دروزی هاست. یکی دیگر از آنها عدنان بشیر رشید است که رئیس و رابط دروزی ها در استرالیاست. همچنین سامی مکارم که با کمال جنبلاط در تألیف کتاب هایی که در دفاع از دروزی ها بوده مشارکت کرده است. بسیاری ازدروزی ها در اسرائیل شهروندی اسرائیل را دارند و برخی از آنها ارتباط نزدیکی با مراکز قدرت اسرائیل دارند.
[5] - سلطان الأطرش یکی از رهبران انقلاب بزرگ سوریه ضد قیمومت فرانسه بر سوریه در بین سالهای ۱۹۲۵ - ۱۹۲۷ میلادی است.بعد از وارد شدن نیروهای انقلاب بزرگ عربی با فرماندهی فیصل یکم به دمشق در سال ۱۹۱۸م، از طرف رهبر مذکور این انقلاب، لقب پاشا به وی داده شد. پس از اینکه فرانسویها سوریها را در جنگ میسلون شکست دادند، جنرال هانری گورو سوریه را در سال ۱۹۲۰ بر اساس طایفه و دین به شش دولت مستقل تقسیم کرد: دولت دمشق (۱۹۲۰)؛ دولت حلب (۱۹۲۰)؛ دولت العلویین (۱۹۲۰)؛ دولت لبنان بزرگ (۱۹۲۰)؛ جبل الدروز (۱۹۲۱)؛ سنجاق اسکندرون (۱۹۲۱).
[6] - کمال بن فؤاد بن نجیب بن سعید، معروف به کمال جنبلاط (۱۹۱۷–۱۹۷۷) رهبر حزب سوسیالیست ترقی خواه و یکی از برجستهترین رهبران دروزی در لبنان بود.پس از او پسرش، ولید جنبلاط (مرداد ۱۳۲۸/ اوت ۱۹۴۹)، جانشین وی شد. کمال جنبلاط در ۶ دسامبر ۱۹۱۷ در مختاره به دنیا آمد. دوره دبیرستان را در مدرسه عین طوره گذراند و در ۱۹۳۸ به فرانسه رفت و از دانشگاه سوربن در دو رشته جامعهشناسی و روانشناسی مدرک کارشناسی گرفت. پس از بازگشت به لبنان، وارد دانشگاه سنژوزف شد و از آنجا لیسانس حقوق گرفت. کمال جنبلاط در ۱۳۲۱ ش/ ۱۹۴۲، به مدت یک سال، در دفتر امیل ادّه، رئیسجمهوری وقت لبنان، به وکالت پرداخت. کمال جنبلاط در دوران جوانی از ادّه، که طرفدار فرانسه بود حمایت کرد، اما بعدها با سیاستهای ادّه مخالفت کرد و به بشاره خوری رئیسجمهوری اسبق آن کشور، گرایش یافت. کمال در ۱۳۲۲شمسی/ ۱۹۴۳ میلادی از منطقه شوف به نمایندگی مجلس ملی لبنان انتخاب شد. در ۱۳۲۶ش/ ۱۹۴۷ وزیر امور اقتصادی گردید و سپس وزیر کشور شد. او در این سمت به بسیاری از گروههای چریکی اجازه فعالیت داد و وقتی که آن سِمت را ترک کرد، دارای مشی کاملاً مخالفی با دولت بود. جنبلاط از ۱۳۲۲ ش/ ۱۹۴۳ چندین دوره متوالی به نمایندگی مجلس انتخاب گردید و از ۱۳۳۷ ش/ ۱۹۵۸ در هیئت دولت شرکت کرد و مسئولیتهای متعددی را به عهده گرفت و در ۱۳۴۸ ش/ ۱۹۶۹ بار دیگر وزیر کشور شد. حمایت او از مبارزان فلسطینی در پیکار با اسرائیل باعث شد تا سران ارتش لبنان و دستگاههای اطلاعاتی اسرائیل آشکارا علیه وی برخیزند. فؤاد شهاب (۱۹۰۳–۱۹۷۳)، رئیسجمهوری اسبق لبنان، از جمله مخالفان وی بود. کمال جنبلاط از مشی جمال عبدالناصر (رئیسجمهوری پیشین مصر) طرفداری میکرد و نیز حامی دوستی لبنان و مصر و سوریه با اتحاد شوروی بود. او در ۱۳۵۱ ش/ ۱۹۷۲ موفق به گرفتن جایزه صلح لبنان شد. کمال جنبلاط در ۱۳۲۸ ش/ ۱۹۴۹ حزب سوسیالیست ترقیخواه را با هدف انجام اصلاحات اقتصادی و اجتماعی، پایهگذاری کرد. جنبلاط، به سبب حمایت از ملیگرایی عربی و جنبش ملی آزادیبخش فلسطین در لبنان، از مهمترین سیاستمداران تاریخ معاصر این کشور بهشمار میآید. حزب سوسیالیست به رهبری کمال جنبلاط توانست نقش کماهمیت جامعه دروزی را در لبنان تقویت کند. در ۱ می ۱۹۴۸، جنبلاط با می ارسلان، دختر شاهزاده شکیب ارسلان (یکی دیگر از خانوادههای برجسته لبنان) بود، در ژنو ازدواج کرد. تنها فرزند خود، ولید جنبلاط، در تاریخ ۷ اوت ۱۹۴۹ متولد شد. آنها هنگامی که والید سه ساله بودند، طلاق گرفتند. کمال جنبلاط بهطور گسترده سخنرانی کرد و بیش از ۱۲۰۰ مقاله به زبان عربی و فرانسوی نوشت. او تحت تأثیر حرکت چپ اروپایی به عنوان یک ایدئال سوسیالیست توصیف شدهاست. او خاطرات خود را تحت عنوان من برای لبنان صحبت میکنم منتشر کرد. وی در اوج درگیریهای جنگ داخلی لبنان، در ۲۵ اسفند ۱۳۵۵/ ۱۶ مارس ۱۹۷۷، در مسیر بازگشت به خانهاش در مختاره، در منطقه شوف به قتل رسید.
[7] - عطوان؛ عبدالباری. توطئه صهیونیستها علیه جامعه دروزی سوریه. خبرگزاری تسنیم: سه شنبه ۰۷ اسفند ماه ۱۴۰۳ - ۱۴:۵۵ .
[8] - سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با خانواده سردار شهید قاسم سلیمانی و جمعی از خانوادههای «شهیدان مدافع حرم و شهیدان مقاومت». خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری. چهارشنبه ۱۲ دی ماه ۱۴۰۳ - ۱۱:۲۵- کد خبر 2004813.
دکتر اسدالله افشار
اشتراک گذاری: لینک کوتاه: https://www.nikru.ir/p/105378