گوهر گمگشته‌ی بشر

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، «وعداللّه الّذین آمنوا منکم و عملوا الصّالحات لیستخلفنّهم فی‌الارض کما استخلف الّذین من قبلهم و لیمکننّ لهم دینهم الّذی ارتضی لهم و لیبدلنّهم من بعد خوفهم امناََ یعبدوننی لا یشرکون بی شیئا و من کفر بعد ذلک فاولئک هم الفاسقون»
(سوره‌ی مبارکه‌ی نور، آیه‌ی ۵۵)
در این آیه‌ی شریفه، خداوند به اهل ایمان و عمل صالح وعده داده است که آنان را در زمین، خلافت و حاکمیّت ببخشد و دین اسلام را که مورد رضایت اوست بر تمام ادیان برتری دهد. در آیه‌ی سوم سوره‌ی مبارکه‌ی مائده نیز می‌خوانیم؛ «الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا» (امروز دین شما را کامل کردم و نعمت را بر شما تمام نمودم و راضی به آن شدم که دینتان اسلام باشد). با توجّه به این که سوره‌ی مبارکه «نور» قبل از سوره‌ی مبارکه‌ی «مائده» نازل شده و با عنایت به این که اکثر علمای شیعه و سنّی، این آیه را در مورد ولایت حضرت علی بن ابی طالب علیه السّلام دانسته‌اند، به این نتیجه می‌رسیم که دین مبین اسلام فقط در صورتی روی زمین، مستقر و مستحکم و ریشه‌دار خواهد شد که با «ولایت» توأم باشد و این همان دینی است که خالق هستی، آن را پسندیده و در سوره‌ی مبارکه‌ی «نور» وعده‌ی رجحان و استقرار و استحکامش را داده است و لذا درمی‌یابیم اسلام در صورتی گستره‌ی جهانی خواهد یافت که بر مبنای «ولایت» استوار باشد؛ و نیز مفسّرین قرآن معتقدند سه وعده‌ی الهی؛ «خلافت در زمین»،‌ «امنیّت و آرامش برای موحّدان» و «استقرار آیین مورد رضایت خدا» که در سوره‌ی مبارکه‌ی «نور» بیان شده، در روز خجسته‌ی «غدیر» تحقّق یافت و این امر در مقیاسی بسیار وسیع تر در زمان ظهور و حکومت حضرت حجّت بن الحسن العسکری ارواحنا فداه نیز محقّق می‌شود.
بنا به فرموده‌ی سلاله‌ی امیر غدیر،‌ حضرت آیت اللّه خامنه‌ای ولیّ امر مسلمین؛ «محتوا و روح غدیر، مختصّ به شیعه نیست و مربوط به استمرار حاکمیّّت الهی و حاکمیّت عدل است» و یقیناََ حکومت علوی فقط مصداق اتمّ و اکمل این حاکمیّت است؛ استمرار رسالت نبوی در قانونگذاری و اجرا. این امر با سرنوشت زمین و اهل آن، عجین است و مختصّ شیعه نیست. همه‌ی مردم دنیا خواهان عدالت اجتماعی هستند و هیچ گزینه‌ای حتّی علم و فنّاوری نیز نتوانسته جوامع انسانی را از سیطره‌ی ستم و اسارت ستمگران، رهایی ببخشد و هیچ «ایدئولوژی» و «ایسم» انسان محور و مادّی گرایانه‌ای نتوانسته، بشر را از یوغ طاقت سوز ظلم و نابرابری نجات داده و حقوق او را ایفا نماید. یقیناََ حاکمیّتی که مبتنی بر «ولایت» است و بنای آن در غدیر خم تثبیت و تقویت گردید، اگر جهانی شود - که خواهد شد - امواج و افواج انسان ها رویکردی شتابنده به سوی آن خواهند داشت و به مدد آن، زنجیرهای جفا و سلطه را از دست و پای خویش خواهند گسست؛ «اذا جاء نصراللّه و الفتح و رأیت النّاس یدخلون فی دین اللّه افواجا». آنان درخواهند یافت که «ولایت»، برترین نوع حاکمیّت و حکومت است. چه این که «ولایت» آمیزه‌ای از عدالت و عصمت است و افراد تحت حاکمیّت آن، ارتباط و اتّصال عاطفی، فکری با رئوس قدرت دارند و این گونه‌ی برتر حکومت با کودتا و وراثت و تبلیغات فریبا و گذرا میانه‌ای ندارد و همسانی سطح زندگی کارگزاران آن با سطح معیشت مردم، مشهود است.
ولایت الهی که مجلای فوران و فیض آن، «غدیر» است و برترین اسوه‌اش حضرت امیر (ع) می‌باشد، هم یک اعتقاد قویّ قلبی است، هم یک اندیشه‌ی غنیّ عقلانی است، هم یک سیره‌ی ناب سیاسی و نیز یک پیوستگی و تنیدگی مستحکم و نفوذناپذیر اجتماعی است.
برای واژه‌ی «ولایت» مفاهیم گوناگونی برشمرده‌اند، از جمله؛ دوستی، محبّت، قیمومیّت، پیوستگی و امثال ذلک. «ولایت» در لغت عرب به دو یا چند رشته ریسمان گفته می‌شود که آنها را کنار هم بافته و تابیده‌اند و در واقع، آن را به یک ریسمان محکم تر و قطورتر تبدیل کرده‌اند. از سوی دیگر اگر «ولایت» را در هر کدام از معانی‌یی که برای آن برشمرده‌اند به کار ببریم، باز چیزی جز قرب و قرابت و اقتران و وابستگی و پیوستگی عمیق از آن مستفاد نمی‌شود؛ چیزی که حکومت‌های دنیاخواه و مدّعی آزادی و دموکراسی، کوچک ترین رگه‌های آن را در پیکره‌ی خود نمی‌یابند و برای یافتن یک لحظه از این جذبه و جاذبه، هزینه‌ها می‌کنند و وقت‌ها صرف می‌نمایند امّا چیزی جز پاره‌ای توقّعات و مطالبات مادّی، نصیب‌شان نمی‌شود و دورنگی ها و ناپیوستگی ها هماره آزارشان می‌دهد وخود نیز چاره‌ای به غیر از ورود به حیطه‌ی فریب و بدبینی و عدم اطمینان ندارند.
«ولایت» به شیعه؛ عزّت و اقتدار و امنیت و آرامش و عشق بخشیده و جهان نیز با شتابی بسیار به سوی یافتن چنین گوهر گمنام و گرانسنگی می‌خیزد و شمّه‌ای از شمیم آن را استشمام نموده است و یقیناََ با ارتقای آگاهی و بروز هر چه بیشتر خواهندگی فطری انسان ها، نیل به این مهم، برای بشریّت، دور نخواهد بود؛ «الحمد للّه الّذی جعلنا من المتمسّکین بولایة امیر‌المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السّلام».

سیّد مسعود علوی

• سیّد مسعود علوی

• غدیر

• حضرت امیر

• ولایت

• شیعه

• امیر‌المؤمنین علی بن ابی طالب