انعکاس یک مصاحبه در مورد آنچه در غزه اتفاق می‌افتد

نقش و تأثیر قدرت‌های خارجی؛ در بحران انسانی غزه

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، با تعمیق جنگ در غزه و تشدید تنش‌های منطقه‌ای، جامعه جهانی با پرسش‌های فوری در مورد شکست دیپلماسی، فرسایش قوانین بین‌المللی و انگیزه‌های سیاسی که باعث ادامه خشونت می‌شود، مواجه می‌شود.

علیرغم افزایش اعتراضات بین‌المللی و درخواست‌ها برای پاسخگویی، بازیگران قدرتمند بین المللی، همچنان درِ استراتژی‌هایی که کنترل بر صلح و گسترش را بر ثبات اولویت می‌دهند، قفل شده‌اند.

الیجا جی. مگنیر، خبرنگار کهنه کار خاورمیانه با چندین دهه تجربه در گزارشگری از مناطق درگیری، افکار خود را در مورد آنچه واقعاً در غزه اتفاق می افتد با تهران تایمز در میان گذاشته است. او در مورد آتش بس‌های شکست خورده و چگونگی تأثیر قدرت های خارجی بر مناقشه صحبت می کند و به این می پردازد که چگونه اهداف نظامی، بقای سیاسی و داستان های رسانه ای همگی در بحران انسانی غزه نقش دارند.

این بحث داستان‌های رسمی را به چالش می‌کشد، ناسازگاری‌های سیاست‌های غربی را آشکار می‌کند و توجه را به پویایی قدرت در حال تغییر در منطقه جلب می نماید، به‌ویژه زمانی که واقعیت روی زمین اغلب با آنچه در رسانه‌های جریان اصلی گفته می‌شود در تناقض است.

پرسش و پاسخ انجام شده با الیجا جی. مگنیررا، در زیر با هم مرور می کنیم:

پرسش: می‌دانم که شما دهه‌ها را صرف گزارش‌هایی از مناطق درگیری در خاورمیانه کرده‌اید و پیشنهادهای کاربردی مهمی را در مورد پویایی در حال تغییر جنگ و دیپلماسی ارائه کرده‌اید. از آنجایی که جنگ غزه با پیامدهای منطقه‌ای در حال گسترش است، ما مفتخریم که دیدگاه شما را در مورد ابعاد مختلف این بحران بشنویم. اجازه دهید با این سئوال شروع کنیم: به نظر شما عوامل اصلی که منجر به فروپاشی سریع توافق آتش بس بین اسرائیل و حماس، علیرغم دخالت بین المللی شد، چیست؟

پاسخ: اولاً هیچ تضمین واقعی بین المللی وجود نداشت، زیرا مصر، قطر و ایالات متحده بودند. مصر و قطر اهرم فشاری بر اسرائیل ندارند و آمریکا از همان ابتدای جنگ با اسرائیل همدست بوده است.

توافقی در دولت قبلی به رهبری جو بایدن وجود داشت. با این حال، دولت جدید تحت رهبری دونالد ترامپ تنها برای مدت محدودی از آتش بس حمایت کرد و سپس زمانی که ترامپ و فرستاده خاورمیانه او، استیو ویتکاف، چیزی کاملاً خارج از چارچوب توافق اولیه را پیشنهاد کردند، آن را نقض کرد. حماس این پیشنهاد را پذیرفت، اما با منافع بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل که از سوی دیوان کیفری بین‌المللی به جنایات جنگی متهم شده است، همسو نبود. این دو هدف - پایان دادن به جنگ و ماندن نتانیاهو در قدرت - اساساً ناسازگار هستند.

اگر نتانیاهو جنگ را متوقف کند، احتمالاً با کمیسیون تحقیق روبرو خواهد شد و پاسخگوی ناکامی های خود و هر آنچه که از 7 اکتبر گذشته رخ داده است، خواهد بود و در صورت ادامه جنگ، می تواند جامعه اسرائیل را در وضعیت اضطراری نگه دارد و با رد هرگونه توافقی، اقدامات خود را توجیه کند، حتی اگر حماس آن را پذیرفته باشد. بنابراین، آمریکایی ها ثابت نکرده اند که شرکای قابل اعتمادی برای مذاکرات و به عنوان یک شخصیت حقوقی قابل اعتنا و قابل اتکا هستند.

پرسش: بنابراین شما فکر می کنید هیچ تغییر استراتژیک در سیاست ایالات متحده در منطقه وجود ندارد و واشنگتن فقط بحرانی را که خودش ایجاد کرده مدیریت می کند.

پاسخ: نه. چند نکته در سیاست بسیار واضح ایالات متحده وجود دارد که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در اهداف خود به آنها اشاره کرده است. اولاً، او گفت که اسرائیل بسیار کوچک است، بنابراین به اسرائیل امکان گسترش - کاری که اسرائیل انجام می دهد - می دهد که بخشی از لبنان، بخش بزرگی از سوریه را به قصد اشغال مانند غزه، اشغال کند و امکان راه حل دو دولتی در کرانه باختری را از بین ببرد. و به همین دلیل است که شهرک‌ها در کرانه باختری در حال گسترش هستند و راه حل دو دولتی در افق وجود ندارد.

نکته دوم این است که دونالد ترامپ به وضوح گفت که می خواهد غزه به "ریویرای"( به منطقه ساحلی تفریحی) اسرائیل تبدیل شود. بنابراین، او می خواهد همه فلسطینی ها از غزه خارج شوند. بنابراین سیاست بسیار روشن است. او خواهان مهاجرت اجباری دیگری از فلسطینیان است و می خواهد جنگ ادامه یابد.

حماس گفت: "من موافقم که بخشی از رهبری غزه نباشم. من نمی‌خواهم بر غزه حکومت کنم. این را می‌پذیرم. یک دولت جایگزین برای مردم فلسطین بیاورید." و بنیامین نتانیاهو می‌گوید: «نه، من می‌خواهم جنگ را ادامه دهم، زیرا می‌خواهم غزه را اشغال کنم»، به گفته وزیر جناح راست افراطی که در دولت او حضور دارد، او را - در صورت توقف جنگ - تهدید به استعفا و سقوط دولت کرد. بنابراین سیاست بسیار روشن است.

پرسش: پیامدهای تهدیدات اسرائیل برای اشغال دائم بخش‌هایی از غزه و تأیید مجازات سیاسی بر چشم‌انداز صلح و ثبات منطقه چیست؟

ج: اولاً نقض آشکار قوانین بین المللی وجود دارد و قوانین بین المللی دیگری وجود ندارد. دوم، یک ریاکاری آشکار از سوی غرب وجود دارد که اکنون برای تمام جهان آشکار است - در حالی که در سال های قبل، قبل از هفتم اکتبر، آنچنان آشکار نبود.

سوم، مجازات دسته جمعی - قطع آب، برق و رد کمک های بشردوستانه - نقض کنوانسیون ژنو است. این نقض منشور سازمان ملل است و اسرائیل با حمایت ناتو، تروئیکای اروپایی و ایالات متحده اهمیتی نمی دهد. بنابراین، هیچ پاسخگویی برای اسرائیل وجود ندارد که در این دنیا هر کاری می خواهد انجام دهد.

بنابراین نقض قوانین بین المللی مجاز است زیرا دیگر قوانین بین المللی وجود ندارد. ما در یک جنگل زندگی می کنیم. ما دیگر در یک کشور قانونمند زندگی نمی کنیم که در آن قوانینی حاکم باشد. به همین دلیل قوی‌تر را ضعیف تر را می‌خورد و از بین می برد!.

با این حال، مطمئن نیست که اسرائیل بتواند به اهداف خود دست یابد، زیرا به گفته مقامات اسرائیلی، حماس تمام این اعضایی را که در این جنگ هدف قرار گرفته اند، بازگشته و به خدمت گرفته است، تا جایی که مقامات نظامی اسرائیل می گویند حماس با 30 هزار عضو به عنوان بخشی از این سازمان بازگشته است.

بنابراین می‌دانیم که بنیامین نتانیاهو از این موضوع آگاه است و جنگ را ادامه می‌دهد و ادعا می‌کند که هدفش - که نابودی حماس است - امکان‌پذیر است، در حالی که ایهود باراک، نخست‌وزیر سابق اسرائیل و دیگر مقامات نظامی از جمله رهبر شاباک، همه می‌گویند که حماس ایدئولوژی‌ای است که نمی‌توان آن را شکست داد، از جمله استیو ویتکاف، فرستاده آمریکا در خاورمیانه نیز همین نظر دارد.

س: تأثیر راهبردی و انسانی کریدور موراگ و انزوای کامل جغرافیایی غزه، به ویژه شهر رفح را چگونه ارزیابی می کنید؟

پاسخ: بله، اشغال رفح توسط اسرائیل بدون رضایت مصر انجام نمی شود. در سال 1978، توافق کمپ دیوید بین مصر و اسرائیل یک منطقه غیرنظامی را در منطقه ایجاد کرد. اسرائیل در این منطقه اجازه حضور نظامی یا تجهیزات نظامی مانند تانک، جت و هلیکوپتر را ندارد و از انجام هرگونه عملیات نظامی در نزدیکی مرزهای مصر منع شده است.

اکنون می بینیم که نوار فلسطین، نوار غزه، دیگر با مصر مرز ندارد، زیرا اسرائیلی ها در آنجا مستقر شده اند. این نقض معاهده مصر بدون هیچ حرکتی از سوی مصر به این معناست که مصر با اسرائیل در بستر است. دلایل مختلفی وجود دارد. مهم نیست: اقتصاد مصر، حمایت اتحادیه اروپا، حمایت مالی، همه امتیازاتی که غرب به مصر می دهد. با این حال، نقض آشکار توافق وجود دارد و مصر با آن موافق است.

اکنون، علاوه بر آن، ما برای اولین بار مصر را داشتیم که گفت که آنها دقیقاً آنچه را که اسرائیل می‌خواهد می‌پرسند و همچنان خواستار خلع سلاح کامل حماس هستند. این کاری نیست که بتوان انجام داد و مصر از آن خواسته است.

بنابراین مصر در این موضوع سخنگوی اسرائیل شده است و این هدفی نیست که بتوان به آن دست یافت، حضور اسرائیل در کریدور فیلادلفیا، در رفح و همچنین در تمام کریدورهایی که در طول نوار ایجاد شده و نوار را به بخش‌های مختلف تقسیم می‌کند. هدف آن منزوی کردن چندین بخش از غزه و سپس بیرون راندن جمعیت است. مشکل اینجاست که رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل در هدف خود برای اشغال غزه شکست خورد و به رهبری سیاسی اعلام کرد که این هدف محقق نمی شود.

رئیس جدید دفتر به رهبری سیاسی گفت من می توانم خواسته شما را برآورده کنم. و آنچه امروز در غزه اتفاق می افتد در درجه اول بمباران هوایی است. از نظر تاریخی، به جز یوگسلاوی سابق و صربستان، هیچ نیرویی تنها از طریق نیروی هوایی تسلیم نشده است. بنابراین، آنها باید چکمه ها را روی زمین بگذارند.

این چیزی نیست که اسرائیلی ها واقعاً بخواهند انجام دهند، زیرا آنها می دانند که مقاومت منجر به تلفات سنگین خواهد شد. در نتیجه، در 35 روز گذشته، عملیات نظامی به بمباران هوایی محدود شده است. بنابراین، اهداف اشغال غزه، چیزی که بنیامین نتانیاهو آرزوی آن را دارد، بعید به نظر می رسد.

با این حال، نکته ای وجود دارد که دیروز (شنبه، 19 آوریل/ 30 فروردین ماه) توسط رونن بار، سخنگوی نتانیاهو و وزیر مسئول مذاکرات گروگان ها مطرح شد. او به خانواده‌های گروگان‌ها گفت که آنها می‌توانند ظرف شش ماه آزاد شوند، که نشان می‌دهد نتانیاهو شش ماه جنگ مستمر را به عنوان سیاست هایش، به خود زمان داده است تا مشخص کند آیا می‌تواند به اهدافش برسد یا خیر.

س: با توجه به اعتراضات فزاینده علیه سیاست های نتانیاهو، به ویژه در داخل اسرائیل، نحوه مخالفت رهبری سیاسی اسرائیل، به ویژه نتانیاهو، آتش بس را برای بقای سیاسی داخلی خود چگونه ارزیابی می کنید؟

پاسخ: نگاه کنید، برای اولین بار در تاریخ، ما می بینیم که مردم از یک رهبر خارجی - یعنی دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده - می خواهند که به آزادی مردم اسیر غزه کمک کند، زیرا آنها به نخست وزیر خود اعتماد ندارند.

با این حال، مخالفان نسبتاً ناتوان باقی می‌مانند، حتی اگر اعتراضات صدها هزار یا حتی یک میلیون نفر را درگیر کند. در کنست، بنیامین نتانیاهو با 68 کرسی همچنان اکثریت را در اختیار دارد و متحدان راست افراطی او از آن حمایت می کنند. بنابراین، مخالفان می توانند دستاوردهای بسیار ناچیزی داشته باشند و دونالد ترامپ به همین دلیل به مواضع و حرف ها و استدلال های آنها گوش نمی دهد.

شنیدیم که یکی از گروگان های اسرائیلی دارای تابعیت دوگانه از جمله آمریکایی است. با این حال، ایالات متحده هیچ واکنشی نشان نداده است. این تعجب آور نیست. هنگامی که نیروهای اسرائیلی شیرین ابوعاقله، خبرنگار الجزیره را که دارای ملیت آمریکایی بود، کشتند، شاهد عدم واکنش مشابهی بودیم. آمریکا برای محکوم کردن اسرائیل یا پاسخگویی آن اقدام نکرد.

چون هیچ پاسخگویی وجود ندارد، اسرائیلی ها می توانند هر کاری که بخواهند انجام دهند!

بنابراین، مخالفان علیه بنیامین نتانیاهو احساس ناتوانی می کنند. او از نظر سیاسی به اندازه‌ای قوی است که نمی‌توانند کاری انجام دهند تا او را متقاعد به تغییر مسیر کنند.

س: بنابراین، آیا به نظر شما خطر جنگ داخلی در اسرائیل در رابطه با تنش های مربوط به درگیری غزه وجود دارد؟

پاسخ: خوب، امروز تنها راه مقاومت مقاومت و منتظر ماندن اسراییلی ها برای حرکت نیروهای خود است و خود را محدود به بمباران غیرنظامیان نکنند.

این همان کاری است که اسرائیل امروز انجام می دهد و با کشتن خانواده ها و غیرنظامیان، حماس و جهاد اسلامی را به درد می آورد تا آنها را مجبور به بیرون آمدن و تسلیم کند، اما چنین اتفاقی رخ نخواهد داد.

س: آیا شما معتقدید که اراده سیاسی بین المللی کافی برای بررسی جنایات جنگی در غزه وجود دارد؟

پاسخ: خوب، دادگاه کیفری بین‌المللی قبلاً علیه بنیامین نتانیاهو و وزیر نظامی سابقش، یوآو گالانت، محکومیت و حکم بازداشت صادر کرده است. اما مشکل اینجاست که همه امضاکنندگان معاهده از اعمال آن در مورد نتانیاهو خودداری کرده اند.

بنابراین، رهبران اروپایی گفتند که اگر نتانیاهو بیاید و آنها را ملاقات کند، آنها را دستگیر نخواهند کرد، و او از کشورهای عضو اتحادیه اروپا بازدید کرد و بدون هیچ آسیبی بدون دستگیری بازگشت.

بنابراین، بررسی جنایات جنگی نسبتاً آسان است، زیرا مقامات اسرائیلی آشکارا جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت و حتی قصد خود را برای ارتکاب نسل‌کشی اعلام کردند، که اکنون دیوان بین‌المللی دادگستری با شکایت آفریقای جنوبی علیه اسرائیل، به دنبال آن است.

با این حال، دادگاه بین المللی فاقد منابع، مانند سربازان، برای دستگیری مجرمان است، مگر اینکه کشورهای عضو سازمان ملل تصمیم به اقدام بگیرند.

و از آنجایی که سازمان ملل توسط ایالات متحده رهبری می شود، امید چندانی برای پاسخگویی برای رهبران اسرائیلی وجود ندارد که آشکارا مرتکب جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت شده اند، همانطور که در تلویزیون، رسانه های اجتماعی و ویدئوهایی که خودشان منتشر کرده اند نشان داده شده است.

شیطان سازی فلسطینیان به قصد کشتن غیرنظامیان و گرسنگی دادن آنها، جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت با شواهد روشن است. چالش واقعی نحوه اجرای این اتهامات علیه اسرائیل است. این کلید است و متاسفانه در دنیای امروز این امکان وجود ندارد.

س: بنابراین، با توجه به افزایش اعتراضات اخیر، به ویژه در دانشگاه های آمریکا و برخی شهرهای اروپایی، چارچوب رسانه های غربی از جنگ غزه را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا فکر می کنید که در رابطه با این اعتراضات رو به رشد، روایت غالب از اکتبر 2023 تغییر کرده است؟

پاسخ: اوه، بله، البته. روایت در میان مردم تغییر کرده است، اما نه در رسانه ها. رسانه ها هنوز با درد و رنج موضوع فلسطین و آلام فلسطین را پوشش می دهند.

انتخاب رسانه های غربی بسیار محدود است. در اینجا، یا اسرائیل را به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت متهم می‌کنید، که اسرائیل مرتکب آن می‌شود، یا فلسطینی‌ها را به هر اتهامی متهم می‌کنید.

بنابراین در اروپا شاهد بودیم که رسانه ها به نوعی به کمای کامل رفتند، ساعت در روز هفتم مهرماه متوقف شد، اما بعد از آن آتش بس شروع شد و وقتی آتش بس شروع شد، همه برای آن تبلیغ کردند.

اما اکنون هیچ کس در مورد اینکه اسرائیل چگونه آتش بس را نقض می کند و به آن احترام نمی گذارد، صحبت نمی کند، حتی اگر حماس با آتش بس موافقت کرد. تا جایی که حتی نماینده آمریکا که برای گفت‌وگو با حماس به قطر رفته بود، گفت که حماس افراد خوبی هستند و می‌توانند با آنها صحبت کنند، از سمت خود برکنار شد. بنابراین، استاندارد دوگانه بسیار زیاد است و می توان مسیر رسانه ای را طی کرد و به طور کامل آن را فراموش کرد.

س: آیا فکر می کنید که رسانه های اجتماعی توانستند این روایت جریان اصلی را شکست دهند؟ آیا رسانه های اجتماعی بازی را به نفع روایت فلسطینی ها تغییر دادند؟

پاسخ: بله، یک چیزی که اسرائیل از دست داده است، روایت است. و اسرائیل امروز منفورترین موجود در جهان به دلیل اقدامات و جنایاتش علیه مردم غیرنظامی است.

به دلیل کاری که اسرائیل انجام می دهد، میلیون ها دلار سرمایه گذاری می کند تا حملات علیه خود را کاهش دهد، اما موفق نمی شود زیرا فیلم ها و شواهد زیادی توسط خود اسرائیلی ها ارسال شده است که ثابت می کند این غیراخلاقی ترین و غیراخلاقی ترین ارتش در جهان است که جنایات علیه بشریت را تکرار می کند و تماشا و اشتراک گذاری آن را برای کسی غیرممکن می کند.

اینجا جایی است که اسرائیل شکست خورده است. اما برای اسرائیلی ها این چیزی نیست که به آن اهمیت دهند، زیرا آنها معتقدند زمان بزرگترین شفا دهنده است.

ما دیدیم که چگونه در سال 1948، با وجود همه قتل عام اسرائیلی ها علیه فلسطینیان، اگرچه زمان تغییر کرده است و امروز ما اینترنت و رسانه های اجتماعی داریم، مردم تمایل به فراموشی دارند.

س: از به اشتراک گذاشتن افکارتان  باما بسیار متشکریم، آقای مک نیر. قبل از پایان، نکته ای یا مطلبی هست که مایل به بیان  آن باشید؟

پاسخ: تنها نکته این است که فکر نمی‌کنم حمایت از مردم فلسطین کافی باشد، زیرا بحث تسلیم شدن نیست، حتی اگر دنیا گوش ندهد. اما مهم است که به برجسته کردن، افزایش آگاهی و صحبت در مورد جنایات اسرائیل بر اساس شواهد ارائه شده توسط خود اسرائیلی ها ادامه دهیم.[1]

پی‌نوشت:

1- Dadjoo. Sahar. Israel is exempt from accountability for the Gaza war crimes. Translator and author: Asadollah Afshar. Tehrantimes/ Friday: April 25, 2025 - 22:29

دکتر اسدالله افشار

• دکتر اسدالله افشار

• جنگ در غزه

• شکست دیپلماسی

• آتش بس‌

• حماس

• تهدیدات اسرائیل

• جنگ داخلی در اسرائیل

• غزه

• جهاد اسلامی

• فلسطین