نوجوانان، فضای مجازی و مهندسی جهانی ذهن- قسمت چهارم

بخش هفتم: «چگونه شرکت‌های فناوری و قدرت‌های جهانی عمداً در حال شکل دادن به آینده روانی، جنسی، فرهنگی و رفتاری نسل جدید هستند؟»

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، دربحث بخش هفتم؛ وارد قلب مسئله می‌شویم و آن موضوع «چگونه شرکت‌های فناوری و قدرت‌های جهانی عمداً در حال شکل دادن به آینده روانی، جنسی، فرهنگی و رفتاری نسل جدید هستند؟» می باشد. در این بخش وارد سخت‌ترین، پنهان‌ترین و حساس‌ترین لایه موضوع می‌شویم؛ لایه‌ای که جهان غرب، شرکت‌های تکنولوژی، لابی‌های صهیونیستی و نظام سرمایه‌داری دیجیتال با تمام توان تلاش می‌کنند از چشم مردم، والدین، دولت‌ها و حتی متخصصان دور بماند.

این بخش توضیح می‌دهد چرا فضای مجازی «یک اتفاق» نیست؛ یک پروژه است.پروژه‌ای چندلایه، سازمان‌یافته و هدفمند برای بازطراحی انسان آینده.

1-شرکت‌های تکنولوژی؛ دولت‌های نادیده عصر جدید

امروز قدرتی که بر ذهن کودکان و نوجوانان حکومت می‌کند، دیگر دولت‌ها نیستند؛ شرکت‌ها هستند.

گوگل

فیس‌بوک/متا

تیک‌تاک

یوتیوب

نتفلیکس

ایکس (توئیتر)

اپل

مایکروسافت

این‌ها فقط شرکت نیستند؛ آن‌ها امپراتوری‌های رفتار‌سازی هستند.

آن‌ها بیشتر از والدین می‌دانند:

کودک چه می‌بیند،

چه احساس می‌کند،

از چه می‌ترسد،

به چه علاقه‌مند است،

و چه چیز او را تحریک یا آرام می‌کند.

چیزی که والدین نمی‌دانند، آن‌ها می‌دانند.

چیزی که دولت نمی‌فهمد، آن‌ها تحلیل می‌کنند.

در این جهان، اطلاعات تبدیل شده به قدرت مطلق؛ قدرتی که نسل جدید را دقیق‌تر و عمیق‌تر از روانکاوان حرفه‌ای «مهندسی» می‌کند.

2-مدل اقتصادی پلتفرم‌ها: ساختن انسانِ معتاد، نه آزاد

پلتفرم‌ها یک هدف اقتصادی مشخص دارند:

افزایش زمان ماندگاری کاربر، به هر قیمت.

این یعنی:

کودک باید بیشتر اسکرول کند

نوجوان باید بیشتر بماند

ذهن باید بیشتر تحریک شود

احساسات باید شدیدتر دست‌کاری شوند

و «واقعیت» باید به نفع «مصرف» تغییر یابد

این سیستم، اخلاق و تربیت نمی‌شناسد

تنها معیارش سود است؛ سودی که از تخریب آرامش روانی انسان‌ها به دست می‌آید.

درواقع، کودک امروز یک کالاست؛

نوجوان یک منبع داده است؛

و مغز او یک محل استخراج سود.

3- نقش صهیونیسم بین‌الملل؛ مهندسی فرهنگی در مقیاس جهانی

در این بخش باید صریح بود:

فضای مجازی تنها یک ابزار اقتصادی نیست؛

یک ابزار ژئوپلیتیک و تمدنی است.

شرکت‌ها و هالیوود، اکوسیستم تولید محتوا، شبکه‌های اجتماعی، صنعت پورنو، تبلیغات جنسی، موسیقی پاپ، جریان‌های فمینیستی افراطی، و مدل‌سازی سبک زندگی غربی…

همگی در معماری فرهنگی جهان نقشی هماهنگ دارند.

چه کسی پشت این معماری است؟

ساختارهای مالی و رسانه‌ای صهیونیسم بین‌الملل.

نمونه‌های روشن:

مالکیت هالیوود

سیطره بر رسانه‌های جهانی

نفوذ در بانک‌ها و شرکت‌های تکنولوژی

مالکیت بر بخشی از صنعت پورنو

نقش در جریان‌های محتوایی ضدخانواده

هدف چیست؟

تهی‌سازی فرهنگی جهان، محو هویت‌های مستقل و ساختن نسل‌های بی‌ریشه، قابل‌کنترل و شبیه‌سازی‌شده.

 4-تبدیل نسل جدید به مصرف‌کنندگان جهانی سبک زندگی غربی

فضای مجازی فقط ذهن‌ها را نمی‌سازد؛

سبک زندگی را نیز بازتعریف می‌کند:

نوع لباس

نوع آرایش

نوع موسیقی

نوع رابطه

نوع درک از آزادی

نوع نگاه به خانواده

نوع نگرش به دین

نوع رفتار جنسی

نوع مصرف

در این مدل، کودک ایرانی—مثل کودک عرب، هندی، اروپایی، آمریکای لاتین—همه باید یک شکل فکر کنند و یک شکل رفتار کنند.

این «یکسان‌سازی جهانی» چیزی نیست جز استعمار نرم.

5- اطلاعات، سلاح جدید؛ کودکان، میدان جنگ

در جنگ‌های گذشته، کشورها سلاح داشتند و مردم هدف بودند.

در جنگ امروز، شرکت‌ها سلاح دارند و کودکان هدف‌اند.

سلاح چیست؟

الگوریتم

داده

محتوای طراحی‌شده

اعتیاد دوپامینی

مهندسی شبکه‌ها

انگیزش‌های رفتارسنجی

کنترل توجه

جنگ امروز جنگ بر سر توجه و ذهن کودکان است.

و غرب این جنگ را بسیار زودتر از جهان آغاز کرده.

6-کودکان و نوجوانان؛ نسل آزمایشگاهی نظام سرمایه‌داری دیجیتال

یکی از ترسناک‌ترین واقعیت‌ها این است که:

کودکان، کاربران «آزمایشی» هستند؛

الگوریتم‌ها روی آن‌ها تست می‌شود؛

پلتفرم‌ها رفتارشان را اندازه‌گیری می‌کنن؛

تبلیغات روی آن‌ها آزمایش می‌شود؛

بازخوردهای عصبی‌شان رصد می‌شود.

و همه این‌ها یک چیز را ثابت می‌کند: نسلی در حال شکل‌گیری است که خود انتخاب نکرده چه کسی باشد؛

برای او انتخاب شده که چه کسی باشد.

7- پایان حاکمیت والدین؛ آغاز حاکمیت پلتفرم‌ها

این بخش یکی از تلخ‌ترین حقایق است:

امروز پدر و مادر دیگر مرجع تربیت نیستند.

معلم، روحانی، استاد، مربی… نیز نیستند.

مرجع تربیت واقعی:

الگوریتم‌ها هستند.

آن‌ها تصمیم می‌گیرند:

کودک چه ببیند،

چه یاد بگیرد،

به چه بخندد،

از چه بترسد،

و حتی چه رؤیاهایی داشته باشد.

این بزرگ‌ترین کودتا علیه خانواده در تاریخ بشر است.

بخش هشتم: راهبردهای ملی، خانوادگی، فرهنگی و سیاسی برای حفاظت از نسل آینده

حالا وارد بخش هشتم: راهبردهای ملی، خانوادگی، فرهنگی و سیاسی برای حفاظت از نسل آینده می‌شویم. این بخش عملی و راهگشا است و نشان می‌دهد چگونه می‌توان در برابر مهندسی جهانی فضای مجازی، نسل کودکان و نوجوانان را حفظ کرد.

بحران روانی و هویتی نوجوانان که تاکنون شرح داده شد، قابل حل است اما نیازمند هماهنگی و اقدام هم‌زمان در سه سطح است:

۱. خانواده                                     ۲. جامعه و فرهنگ                               ۳. دولت و سیاست‌گذاری ملی

و همچنین هوشیاری نسبت به نفوذ قدرت‌های جهانی و شبکه‌های صهیونیستی.

۱- سطح خانواده: سپر نخست و فوری

خانواده‌ها همچنان اولین و مهم‌ترین خط دفاعی‌اند. راهبردها شامل:

تنظیم زمان و استفاده هوشمندانه از فضای مجازی:

ایجاد برنامه مشخص برای استفاده از گوشی و شبکه‌های اجتماعی

محدود کردن زمان دسترسی به محتواهای آسیب‌زا

تشویق به فعالیت‌های آفلاین و خلاقانه (ورزش، هنر، مطالعه)

تقویت پیوند عاطفی و گفت‌وگوی روزانه:

نوجوان باید بداند والدین حامی هستند، نه فقط ناظر

ایجاد فضای امن برای بیان احساسات و نگرانی‌ها

سواد رسانه‌ای والدین:

شناخت الگوریتم‌ها و نحوه تأثیرگذاری شبکه‌ها

آگاهی از محتواهای آسیب‌زا و راه‌های پیشگیری

پرورش هویت واقعی نوجوان:

تقویت هویت فردی، خانوادگی، فرهنگی و معنوی

آموزش مهارت‌های حل مسئله، تصمیم‌گیری و مدیریت هیجان

آموزش مرزبندی و نه گفتن:

آموزش به نوجوان برای مقاومت در برابر فشارهای اجتماعی و فرهنگی شبکه‌های اجتماعی

ایجاد عادت به خودکنترلی و تفکر انتقادی

۲- سطح فرهنگی و اجتماعی: جامعه حامی نسل آینده

جامعه و رسانه‌ها نقش مکمل خانواده را دارند

ایجاد رسانه‌های سالم و جایگزین:

تولید محتواهای آموزشی، سرگرمی سالم و ارزش‌محور

ترویج ورزش، هنر و علوم در فضای دیجیتال

سیاست‌های مدرسه و آموزش:

آموزش سواد رسانه‌ای و تحلیل محتوا

پرورش روحیه همکاری، مهارت‌های اجتماعی و حل تعارض

حمایت از گروه‌ها و انجمن‌های اجتماعی:

انجمن‌های نوجوانان برای فعالیت‌های جمعی

مراکز مشاوره و روانشناسی تخصصی برای نوجوانان و والدین

مقابله با الگوهای آسیب‌زا:

محدودسازی دسترسی به محتوای خشونت‌آمیز، پورنو و خودتخریبی

فرهنگ‌سازی علیه مقایسه و خودکم‌بینی در شبکه‌های اجتماعی

3- سطح حکومتی و سیاست‌گذاری ملی: سپر استراتژیک

دولت‌ها باید نقش پیش‌گیرانه و نظارتی داشته باشند؛

قوانین محدودکننده و نظارتی بر شبکه‌های اجتماعی؛

الزام شرکت‌ها به شفافیت الگوریتم‌ها

محدودسازی محتوای مخرب برای کودکان و نوجوانان

اعمال تحریم و جریمه برای شرکت‌های متخلف

حمایت از رسانه‌ها و پلتفرم‌های بومی:

ایجاد شبکه‌ها و پلتفرم‌های فرهنگی داخلی برای تولید محتوا

تشویق نوجوانان به استفاده از منابع سالم

راه‌اندازی سامانه‌های مراقبت و مشاوره ملی:

خطوط تماس فوری و مرکزهای مشاوره روانشناسی رایگان

برنامه‌های آموزش والدین و مربیان

تحلیل و رصد نفوذ فرهنگی و اقتصادی خارجی:

شناسایی نقش قدرت‌های جهانی و صهیونیسم در تولید محتوای مخرب

مقابله با جریان‌های فرهنگی و رسانه‌ای هدفمند علیه نوجوانان

4- هوشیاری ملی و بین‌المللی: مقابله با مهندسی جهانی

اطلاع‌رسانی و آموزش عمومی درباره تأثیرات واقعی فضای مجازی

همکاری با کشورهای مستقل برای تولید محتوای سالم و جایگزین

مقاوم‌سازی نسل آینده در برابر «نفوذ فرهنگی و رسانه‌ای صهیونیسم بین‌الملل»

تشکیل کارگروه‌های ملی برای رصد و تحلیل تهدیدهای روانی، هویتی و فرهنگی

 نتیجه‌گیری سطح هشتم

نسل نوجوان امروز در معرض تهاجم همه‌جانبه دیجیتال، روانی و فرهنگی است.

اما با همکاری خانواده، جامعه و دولت‌ها و با هوشیاری نسبت به اهداف پشت صحنه قدرت‌های جهانی و صهیونیسم بین‌الملل، می‌توان این بحران را مدیریت کرد و نوجوانان را از آسیب‌های جدی و پایدار محافظت نمود. 

بحث آتی مربوط به بخش نهم: "جمع‌بندی تحلیلی و توصیه‌های عملی برای خانواده‌ها و حکومت‌ها" می باشد تا مسیر پژوهشی مقاله کامل شود.

ادامه دارد.... 

دکتر اسدالله افشار