اضحی؛ روشن ترین روز عطا

دوباره بارانِ بهارانِ غفران با زمزمه ی شعر شعف از راه رسید و باز بشارت آبشار ایمان، مضمون غزل سبز ساقیان ذی الحجّه شد.

پايگاه خبري تحليلي «نيک رو»، دوباره بارانِ بهارانِ غفران با زمزمه ی شعر شعف از راه رسید و باز بشارت آبشار ایمان، مضمون غزل سبز ساقیان ذی الحجّه شد.
این روزها شکوفه ها آیات حیات را تلاوت می کنند و نسیم سحر، سبزه های نورسته را به ترنّم لبّیک می خواند.
پیاله ی گل های وصال، شراب هشیاری به زائران یار، تعارف می کند و گیسوان طلایی خورشید شرافت، بر شانه های ستبر زمین آویخته شده و گرمای مِهر نیایش بر قنوت شاخه های طراوت می ریزد.
سلام بهاریان اضحی بر حج، که اعجاز هماره ی هستی است. قصیده ی رسای معرفت است برای مقیمان مقام عبودیّت. آیتی از حشر است و تذکاری است برای دلبستگان خاک. برگی از صحیفه ی بهشت است و شاخه ای از طوبای بهشتیان.
پنجره ی دل به سوی صبای کعبه می گشاییم و همراز با هَزارانِ پرچینِ پارسایی به ضیافت رویش می رویم.
امروز لائقان لقاء و زائران حریم دوست در تمامت هستی «وقوف» می کنند و اندیشه را به میهمانی معرفت می برند و در عرصه ی «عرفات» به توسّل و غفران دل بسته اند.
«عرفات»، آیینه ی حشر است و آیات قیامت را در آن می توان به نظاره نشست.
«مشعر» خاستگاه شعور است و «منا» مذبح منیّت.
از بسیط شعور، سنگریزه های برائت می گزینیم و بت های درون و برون را «رَمی» می کنیم.
امروز در عرفات، تن ها بر زمینند و جان ها در معراج عنایت یار.
«وقوف»، وقفه ای در روزمرّه گی های زندگی و وقف اندیشه و دل به واقف اسرار هستی است.
سپیدی «احرام»، سپیده ی اهل سلوک است و جامه ی جمع محرمان اهل نیاز.
ای دانای دانش ها و نهان ها! ای غایت آمال عارفان و زائران! ای امید ایمانیان و فائزان!
عاکفین «عرفات» و مقیمان «مشعر» و مهاجرین در «منا» از غیر تو گسسته و برای لحظه ای وصال، به سوی صحرای نیاز با پای «هروله» آمده اند.
از سمت «صفا» آمده و «سعی» بر وفای عهد دارند.
«لبّیک» شان «قالوا بلی» و «شَهِدنا» ی پگاه ازل است.
نگاهی، عنایتی، ای غافر ذنوب و خطایا!
امروز «عرفات»، سجّاده ی جماعت پروانگان صمیمی و رویشگاه شکوفه های ارادت گردید و همایش با شکوه سپیدبالان دشت بی قراری را دید.
سلام توحیدیان بر حماسه ی «عرفه». سلام ساکنان سماوات و ارض بر جبل «رحمت» که مهبط «آدم» و مأوای «ابراهیم» و قدمگاه «محمّد»، رسول اعظم است و مباهات آفرینش.
و فردا عید «اضحی» روشن ترین روز عطا؛
آیینه ی ایمان ابراهیم و ثمره ی ایثار اسماعیل و نتیجه ی هجرت هاجر، علیهم السّلام.
اینک هم آوا با یکتاجویان ابراهیمی، دل ها را به ملکوت هدیه می دهیم و خنجر عشق بر حنجر نفس می ساییم و به ابراهیم (ع) اقتدا می کنیم و مهیّای عاشورا می شویم؛
و سلام بر «ذبح عظیم».
«سَتَجِدُنی اِن شاءَ اللّهُ مِنَ الصّابِرین».